New Nambu M60

1957 წელს იაპონიის საერთაშორსო ვაჭრობის და მრეწველობის სამინისტროს თაოსნობით დაწყებულ იქნა სპეციალური პროგრამა, რომელშიც ჩაერთო Shin Chūō kōgyō (新中央工業) (Shin-Chuō Industries - ითარგმნება როგორც ახალი ცენტრალური მრეწველობა). აღნიშნული პროგრამის ფარგლებში მუშაობა მიმდინარეობდა პარალელურად სამი ტიპის მოკლელულიან ცეცხლსასროლ იარაღზე, რომლითაც უნდა შეიარაღებულიყვნენ იაპონიის სხვადასხვა ძალოვანი და სამართალდამცავი უწყების თანამშრომლები. ამ სამი იარაღიდან ერთი უნდა ყოფილიყო 9x19 Luger (Parabellum) ვაზნაზე გათვლილი საარმიო პისტოლეტი, მეორე .32ACP (7,65mm Browning) ვაზნაზე გათვლილი კომპაკტური პისტოლეტი, ხოლო მესამე კი .38 Special ვაზნაზე გათვლილი სამსახურეობრივი რევოლვერი. აღნიშნულ სტატიაში სწორედ ამ პროგრამის ფარგლებში შექმნილ რევოლვერზე გიამბობთ.

1957 წლიდან 1959 წლის ჩათვლით Shin Chūō kōgyō-ს (Shin-Chuō Industries) საკონსტრუქტორო ჯგუფი აქტიურად მუშაობდა რევოლვერის შემუშავებაზე, ხოლო 1960 წელს დღის სინათლე იხილა რევოლვერების პირველმა პარტიამ. რევოლვერს მიენიჭა სახელწოდება „New Nambu“ M60 (ニューナンブM60). 

რევოლვერი New Nambu M60  (ლულის სიგრძე 3 ინჩი)

იგი სრულად აკმაყოფილებდა იაპონიის ნაციონალური პოლიციის სამმართველოს მოთხოვნებს და შესაბამისად დაუყოვნებლივ  იქნა მიღებული პოლიციის და გარკვეული სამართალდამცავი სტრუქტურების შეიარაღებაში. სახელწოდება „New Nambu“ უკავშირდება იაპონიის ყველაზე ცნობილ მეიარაღეს კიძირო ნამბუს. თავის დროზე სწორედ კიძირო ნამბუმ დააფუძნა საწარმო Shin Chūō kōgyō, ამიტომ მის საპატივსაცემოდ რევოლვერს მიანიჭეს აღნიშვნა „New Nambu“ (ახალი ნამბუ).

„New Nambu“ M60-ის კონსტრუქციის ბაზისად აღებულ იქნა ამერიკული Smith & Wesson-ის რევოლვერები. რევოლვერის ჩარჩო ახლოს იდგა Smith & Wesson-ის „J-Frame“-თან თუმცა „New Nambu“ M60-ის ჩარჩო იყო ოდნავ უფრო დიდი „J-Frame“-ზე და უფრო პატარა „K-Frame“-ზე.

რევოლვერის წარმოება ხდებოდა ორი სიგრძის ლულით. რევოლვერი ფარული ტარებისთვის 2 ინჩიანი (51 მმ) ლულით. რევოლვერს ასეთი შესრულებით ხშირად დეტექტივები და უსაფრთხოების თანამშრომლები იყენებდნენ, ხოლო მეორე სტანდარტული 3 ინჩიანი (77 მმ) ლულით. ლულაში შესრულებული იყო 5 ცალი მარჯვნივ მიმართული ჭრილი რომლის  ბიჯიც (ე.წ. ტვისტი) შეადგენდა 15 ინჩს. 

რევოლვერი 2 ინჩიანი ლულით

დოლურაში თავსდებოდა 5 ცალი .38 Special ტიპის ვაზნა. ვაზნების ჩალაგებისთვის საჭირო იყო დოლურას გადაწევა მარცხენა მხარეს. დოლურას ჩამკეტი შესრულებული იყო ზუსტად სმიტ ენდ ვესონის რევოლვერების ანალოგიურად ჩარჩოს მარცხენა მხარეს განთავსებული სლაიდერული ფიქსატორის სახით. დამიზნება ხდებოდა პატრიჯის (Patridge) ტიპის ფიქსირებული ღია სამიზნე მოწყობილობით.

რევოლვერის ტაქტიკურ-ტექნიკური მახასიათებელები ასე გამოიყურება:

კალიბრი / ვაზნა:	9.1×29mmR / .38 Special
წონა:	680 გრამი (77 მმ-ანი ლულის შემთხვევაში)
სიგრძე:	198 მმ (77 მმ-ანი ლულის შემთხვევაში)
ლულის სიგრძე:	51 და 77 მმ
სიმაღლე:	112 მმ
სამიზნე ხაზის სიგრძე:	104 მმ
დოლურას ტევადობა:	5 ცალი ვაზნა

რაც შეეხება დამრტყმელ-სასხლეტ მექანიზმს, რევოლვერში გამოიყენებოდა ორმაგი მოქმდების მექანიზმი ღია ჩახმახით. ცეცხლის გახსნა შესაძლებელი იყო როგორც თვითშეყენბით (DA) ასევე ერთმაგი მოქმედებით (SA) ჩახმახის ხელით შეყენება და შემდეგ გასროლა. რამდენადაც სხვადასხვა წყაროებში გვხდება ინფორმაცია „New Nambu“ M60-ის სიზუსტე არის საკმაოდ კარგი და გამოცდილი მსროლელები ერთმაგი მოქმედებით სროლის შემთხვევაში 25 მეტრ დისტანციაზე 50მმ-ან ჯგუფებს აკეთებენ.

იაპონიის სანაპირო დაცვა შეიარაღებული 3 ინჩიანი ლულის მქონე რევოლვერებით New Nambu M60

New Nambu“ M60 იწარმოებოდა 1960 დან 1999 წლის ჩათვლით და სულ ამ პერიოდში დამზადებული რევოლვერების საერთო რაოდენობამ შეადგინა  133 400 ერთეული. იგი ნაწილობრივ ახლაც რჩება გარკვეული სამართალდამცავი/ძალოვანი უწყებების შეიარაღებაში.

Highway Patrolman / Model 28

სტატიაში Smith & Wesson Registered Magnum ჩვენ უკვე ვისაუბრეთ რომ აღნიშნული რევოლვერი და შემდგომ მისი სერიული ვარიანტი Smith & Wesson (S&W) Model 27 გამოჩენის მომენტიდანვე გახდა ერთერთი მოთხოვნადი რევოლვერი სამართალდამცავ სტრუქტურებში. თუმცა მისი მაღალი ღირებულების გამო ბევრი უწყება შესაბამისი ბიუჯეტის და დაფინანსების არქონის გამო ვერ უზრუნველყოფდა ამ რევოლვერების შესყიდვას.

სწორედ ამ საკითხის გამო სამართალდამცავებმა თხოვნით მიმართეს კომპანია Smith & Wesson-ს, რომ შექმნილიყო მსგავსი რევოლვერი რომელიც საბრძოლო თვისებებით იქნებოდა Smith & Wesson Registered Magnum-ის ანალოგიური, მაგრამ უფრო ნაკლები თვითღირებულებით.

Smith & Wesson-ს მესვეურები დაფიქრდნენ რა შეეძლოთ გაეკეთებინათ იმისათვის, რომ რევოლვერის წარმოება ყოფილიყო უფრო მარტივი და 1954 წელს წარმოადგინეს რევოლვერი სახელწოდებით Smith & Wesson „Highway Patrolman“

Model 28 Highway Patrolman 6 ინჩის სიგრძის ლულით

Highway Patrolman განსხვავდებოდა იმით რომ წარმოების პროცესიდან ამოღებულ იქნა ისეთი უმნიშვნელო დეტალები, რომელიც ნაკლებად ესაჭიროებოდათ სამართალდამცავებს და ამავდროულად არ მოახდენდა გავლენას რევოლვერის საბრძოლო-საოქსპლუატაციო თვისებებზე. პირველ რიგში ეს ეხებოდა რევოლვერის გარეგან დამუშავებას. Registered Magnum-ის შემთხვევაში გარეგან დამუშავებას, გაპრიალებას და ოქსიდირებას ექცეოდა ძალიან დიდი ყურადღება. ამიტომ Highway Patrolman-ში ნაცვლად მაღალი კლასის გაპრიალებისა სტანდარტულ დამუშავებას და ოქსიდირებას იყენებდნენ. ასევე ამოღებულ იქნა რევოლვერის სახელურის ზედა ნაწილში შესრულებული ნაჭდევები (ე.წ. checkering), რომელიც საკმაოდ შრომატევად პროცესს წარმოადგენდა. ნაჭდევების ნაცვლად სახელურის ზემოათა ნაწილი და სასხლეტის კავი მუშავდებოდა ქვიშის ჭავლით (ე.წ. bead-blasted). საწარმოო პროცესის ამგვარი მიდგომით მნიშვნელოვნად შემცირდა რევოლვერის თვითღირებულება. დანარჩენი კუთხით კი რევოლვერ Highway Patrolman-ში გამოყენებულ იქნა იგივე მაღალი ხარისხის ფოლადი და კონსტრუქცია, რასაც იყენებდნენ Registered Magnum-ის (შემდგომ Smith & Wesson Model 27) შემთხვევაში.

Highway Patrolman-ის წარმოება დაწყებულ იქნა 1954 წელს. რევოლვერის ლულაზე შესრულებული იყო გრავირება წარწერის სახით „Highway Patrolman“ და მასში გამოყენებული ვაზნის მარკირება „.357 CTG“. 1957 წელს, როდესაც კომპანია Smith & Wesson გადავიდა მისი მოდელების აღნიშვნის ციფრულ ნომენკლატურაზე, რევოლვერს მიენიჭა აღნიშვნა Model 28.      

Model 28 Highway Patrolman 4 ინჩის სიგრძის ლულით

Model 28 სტანდარტული სახით იწარმოებოდა 4 და 6 ინჩის სიგრძის ლულებით. დაახლოებით 100 ცალამდე დამზადდა 8³⁄₈ -ინჩიანი ლულით. ხოლო 1959 წელს ფლორიდის საპატრულო დეპარტამენტის სპეც შეკვეთის საფუძველზე დამზადებულ იქნა 25 ცალი რევოლვერი 5 ინჩის სიგრძის ლულით და ნიკელის დაფარვით. ეს რევოლვერები მარკირებული იყო წარწერით "F.H.P." (Florida Highway Patrol).

რევოლვერის ტაქტიკურ-ტექნიკური მახასიათებლები ასე გამოიყურებოდა:

კალიბრი / ვაზნა:	9×33mm R / .357 Magnum
ლულის სიგრძე:	101,6 მმ (4 ინჩი) 152,4 მმ (6 ინჩი)
წონა (მასა):	1162  გრამი (4 ინჩანი ლულით) 1247 გრამი (6 ინჩიანი ლულით) 1332 გრამი (83⁄8 ინჩიანი ლულით)
დოლურას ტევადობა:	6 ცალი ვაზნა
სასხლეტი მექანიზმი:	DA/SA

Model 28 გამოჩენის მომენტიდან აქტიურად გამოიყენებოდა სამართალდამცავ სტრუქტურებში. ოფიციალურად იგი შეიარაღებაში ჰქონდა შემდეგ უწყებებს: კალიფორნიის საგზაო პატრული, ფლორიდის საგზაო პატრული, ჯორჯიის შტატის საპატრულო, აიდაჰოს შტატის პოლიცია 4 ინჩის სიგრძის ლულით (იყენებდნენ 1955-1979 წლებში), მენის შტატის პოლიცია (იყენებდნენ 1977–1988), ნიუ-იორკის შტატის პოლიცია, სან-ფრანცისკოს პოლიციის დეპარტამენტი, ტეხასის საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დეპარტამენტი (Department of Public Safety), აშშ-ს სასაზღვრო პატრული (U.S. Border Patrol), ვაშინგტონის შტატის საპატრულო იყენებდა 6 ინჩიანი ლულით და ვისკონისის შტატის საპატრულო.

წლების მანძილზე როგორც სმიტ ვესონის სხვა მოდელებში, აქაც შედიოდა პერიოდული საწარმოო თუ ტექნოლოგიური ცვლილებები და ჩნდებოდა ერთგვარი ვარიანტები: Model 28-1, Model 28-2, Modеl 28-3, ხოლო 1986 წელს რევოლვერის წარმოება შეწყდა.

Smith & Wesson Model 13 და Model 65

 უჟანგავი ფოლადისგან დამზადებული Smith & Wesson Model 65. ლულის სიგრძე 4 ინჩი

1970 წელს კომპანია Smith & Wesson-მა წარმოადგინა  უჟანგავი ფოლადისგან დამზადებული რევოლვერი Model 66, რომელსაც ორი წლის შემდეგ მოჰყვა კიდევ ერთი უჟანგავი ფოლადისგან დამზადებული მოდელი აღნიშვნით Model 65.  ხოლო კიდევ 2 წელიწადში (1974 წელს) სცენაზე ჩნდება ნახშირბადოვანი ფოლადისგან დამზადებული და შავი პრიალა ოქსიდირებით დაფარული Model 65-ის ვარიანტი, რომელსაც მიენიჭა აღნიშვნა Model 13.

Model 13 და Model 65 წარმოადგენდა რევოლვერებს 6 ვაზნიანი დოლურით, რომელიც იყენებდა ე.წ. K-frame ზომის ჩარჩოს და მსხვილკედლიან მძიმე ლულას. ფაქტიურად ეს რევოლვერები ფორმფაქტორით წარმოადგენდა Smith & Wesson Model 10-ის (ასევე ცნობილი იყო როგორც Military & Police) და Smith & Wesson Model 19-ის ერთგვარ ჰიბრიდს.

ნახშირბადოვანი ფოლადისგან დამზადებული რევოლვერი Model 13. ლულის სიგრძე 4 ინჩი

Model 13 / Model 65 იყენებდა Model 19 -ის იდენტურ მსხვილ ლულას .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე. მთავარ სხვაობას Model 19-თან შედარებით წარმოადგენდა არარეგულირებადი (მუდმივი სამიზნე) და დოლურიდან მასრების გამოსაყრელი ღერძის “პენალი”, რომელიც გვერდებიდან და ქვედა მხრიდან იყო ღია ტიპის (Model 19-ში აღნიშნული პენალი იყო დახურული როგორც ქვემოდან, ასევე მარცხენა მხრიდან).

Model 13 მომრგავლებული სახელურით (Round-butt) და 3 ინჩის სიგრძის ლულით

თავდაპირველად Model 13 და Model 65 იწარმოებოდა 4 ინჩიანი (101.6 მმ სიგრძის) ლულით და განიერი ე.წ. Square-butt ტიპის სახელურით, ხოლო შემდგომ ასორტიმენტში გამოჩნდა ვარიანტი 3 ინჩიანი (76.2მმ სიგრძის) ლულით, რომელიც მომრგვალებული Round-butt ტიპის სახელურით მზადდებოდა.

რევოლვერის ტაქტიკურ-ტექნიკური მახასიათებლები ასე გამოიყურებოდა:

კალიბრი / ვაზნა:	9×33mm R / .357 Magnum
საერთო სიგრძე:	228,6 მმ (4 ინჩიანი ლულით)  203,2 მმ  (3 ინჩანი ლულით)
ლულის სიგრძე:	101,6 მმ (4 ინჩი) 76,2 მმ (3 ინჩი)
წონა (მასა):	879 გრამი (3 ინჩანი ლულით)
დოლურას ტევადობა:	6 ცალი ვაზნა

ორივე მოდელი გამოსვლის მომენტიდანვე გახდა პოპულარული და აქტიურად გამოიყენებოდა ამერიკის შეერთებული შტატების სამართალდამცავ თუ ძალოვან უწყებებში. მაგალითად რევოლვერი Smith & Wesson Model Model 13 შეიარაღებაში ჰქონდა ნიუ-იორკის, აიოვას და მერილენდის შტატის პოლიციას ასევე სხვა სამართლადამცავ უწყებებსა თუ საპოლიცო დეპარტამენტებს, ხოლო უჟანგავი ფოლადისგან დამზადებული Model 65 გამოიყენებოდა ოკლაჰომას საგზაო პოლიციის (Highway Patrol) და ტეხასის შტატის კრიმინალური მართლმსაჯულების (Criminal Justice) დეპარტამენტის რიგებში.

რევოლვერი Smith & Wesson Model 13 მომრგვალებული სახელურით და 3 ინჩის სიგრძის ლულით წარმოადგენდა აშშ-ს  გამოძიების ფედერალური ბიუროს (FBI) საშტატო იაღარს რომელსაც აქტიურად იყენებდნენ სპეციალური აგენტები, სანამ თვითდამტენ პისტოლეტებზე გადავიდოდნენ.  FBI-ს გამოცდილი თანამშრომლები და ინსტრუქტორები Smith & Wesson Model 13-ს მომრგვალებული სახელურით და 3 ინჩის სიგრძის ლულით ასახელებენ როგორც ყველაზე კარგ სამსახურეობრივ რევოლვერს, რომელიც ოდესმე ჰქონია შეიარაღებაში გამოძების ფედერალურ ბიუროს. როგორც წესი ამ რევოლვერთან ერთად პოპულარული იყო შემდეგი ტიპის ვაზნების გამოყენება .357 Magnum წარმოებული კომპანია Winchester-ის მიერ, რომელიც იყენებდა 145  გრეინიან ტყვიას  Silvertip. ხოლო აგენტების უმეტესობა იყენებდა .38 Special +P ტიპის ვაზნას 158 გრეინიანი ექსპანსიური ტყვიით LSWCHP (Lead Semi-Wadcutter Hollow Point). ეს ვაზნები სამართალდამცავთა რიგებში ცნობილი იყო სახელწოდებით „FBI Load“ (გამოძების ფედარალური ბიუროს მუხტი).

ხაზგასასმელია რომ Smith & Wesson Model 13 გარდა ამერიკის შეერთებული შტატებისა ასევე გამოიყენებოდა კანადის სამეფო ცხენოსანი პოლიციის რიგებში (RCMP - Royal Canadian Mounted Police) და ჩინეთში ჰონგ-კონგის რეგიონის კორუფციასთან ბრძოლის სამსახურში (廉政公署). მცირე პარტიად ე.წ. სპეციალური შეკვეთის ფარგლებშ ავსტრალიის ერთერთი სამართალდამცავი სააგენტოსთვის დამზადდა 3 ინჩიანი ლულის მქონე რევოლვერები Smith & Wesson Model 13, რომელსაც ნაცვლად მომრგვალებული Round-butt ტიპის სახელურისა, ჰქონდა ბოლოში გაგანიერებული ფორმის ე.წ. Square-butt ტიპის სახელური.

Smith & Wesson Model 13 იწარმოებოდა 1974 წლიდან 1999 წლის ჩათვლით, ხოლო Smith & Wesson Model 65 1972 წლიდან  2004 წლის ჩათვლით. მის კონსტრუქციაში, ისევე როგორც Smith & Wesson-ის სხვა მოდელებში წლების მანძილზე შედიოდა გარკვეული ცვლილებები და გაუმჯობსეებები. დღეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში იარაღის სამოქალაქო ბაზარზე კოლექციონერებს და რევოლვერების მოყვარულებს შორის საკმაოდ  დიდი მოთხოვნით სარგებლობს Smith & Wesson Model 13 განსაკუთრებულ „ლუკმას“ კოლექციონერებში წარმოადგენს 3 ინჩის სიგრძის ლულიანი ვარიანტი. 1970-1980-ან წლებში გამოძიების ფედერალურ ბიუროში მომუშავე და ამჟამად უკვე ყოფილი თანამშრომლები დღესაც თვლიან რომ Smith & Wesson Model 13 საუკეთესო სამსახურეობრივი რევოლვერია.

Smith & Wesson Model 66

1970 წელს კომპანია Smith & Wesson-მა წარმოადგინა ახალი რევოლვერი სახელწოდებით Smith & Wesson Model 66. იგი წარმოადგენდა  Smith & Wesson Model 19-ის ანალოგს, მხოლოდ მისი ჩარჩო, ლულა და დოლურა ნაცვლად ნახშირბადოვანი ფოლადისა დამზადებული ოყო უჟანგავი ფოლადისგან.

Model 66 ისევე როგორც Model 19 აქტიურად გამოიყენებოდა ამერიკის შეერთებული შტატების სხვადასხვა სმართალდამცავ და ძალოვან უწყებებში. იგი Model 19-ის ანალოგიურად იწარმოებადა სხვადასხვა სიგრძის ლულებით და შესრულებით. ყველაზე გავრცელებულ ვარიანტებს წარმოადგენდა 4 და 6 ინჩის სიგრძის ლულით.

    „მოკლეცხვირა“ რევოლვერი 2,5 ინჩიანი ლულით

ასევე მზადდებოდა „მოკლეცხვირა“ რევოლვერი რომლის ლულის სიგრძე იყო 2,5 ინჩი. ასეთი მოკლელულიან ვარიანტს 1990-ანი წლების შუა პერიოდამდე იყენებდნენ იმიგრაციისა და ნატურალიზაციის სამსახურის (INS-Immigration and Naturalization Service) სპეც აგენტები. ყველაზე იშვიათ ვარიანტს წარმოადგენდა Model 66 3 ინჩიანი სიგრძის ლულით.

რევოლვერის ტაქტიკურ-ტექნიკური მახასიათებელბი ასე გამოიყურებოდა:

კალიბრი / ვაზნა:	9×33mm R / .357 Magnum
საერთო სიგრძე:	241 მმ (4 ინჩიანი ლულით) 190 მმ  (2.5 ინჩანი ლულით)
ლულის სიგრძე:	102 მმ (4 ინჩი) 64 მმ (2.5 ინჩი)
წონა (მასა):	990 გრამი (4 ინჩანი ლულით) 880 გრამი (2.5 ინჩანი ლულით)
დოლურას ტევადობა:	6 ცალი ვაზნა

Model 19-ის ანალოგიურად Model 66-ის შემთხვევაშიც სტანდარტულად მოკლეცხვირა რევოლვერების სახელური იყო უფრო ვიწრო და მომრგავლებული ფორმის ე.წ. (Rounds butts), ხოლო 4 და 6 ინჩიანი ლულის მქონე რევოლვერების სახელური  განიერი და ბოლოში სახასიათო გაფართოვებული დაბოლოებით ე.წ. (Square butts).

ფოტოზე გამოსახულია ზემოთ  Smith & Wesson Model 19 ხოლო ქვემოთ  Smith & Wesson Model 66 რომელსაც აქვს 2.5 ინჩანი ლულა და მოკლეცვხირიანი რევოლვერებისთვის დამახასიათებელი მომრგვალებული ფორმის სახელური.

ისევე როგორც ყველა Smith & Wesson-ის რევოლვერის შემთხვევაში წლების მანძლე Model 66-ის სწარმოო პროცესში შედიოდა გარკვეული ცვლილებები და ჩნდებოდა სმიტ და ვესონის რევოლვერებისთვის  დამახასიათებელი აღნიშვნები Model 66-1, 66-2, 66-3, 66-4, 66-5, 66-6 და ბოლოს 66-7 რომლის წარმოებაც შეწყვეტილ იქნა 2005 წელს. თუმცა 2014 წელს კომპანიამ განაახლა Model 66-ის წარმოება და გამოჩნდა ვარიანტი Model 66-8 რომელიც ორი სიგრძის ლულით (4.25 ინჩი და 2.75 ინჩი) მზადდებოდა. ამ სტატიის დაწერის მომენტში (2026 წლის 9 მაისი) გადავამოწმე კომპანია სმიტ ვესონის ვებგვერდი და 4.25 ინჩიანი Model 66 ისევ იწარმოება და მისი ფასი ამ მომენტისთვის შეადგენს 1039$-ს.

Smith & Wesson Model 19

 

მას შემდეგ რაც 1935 წლის 8 აპრილს კომპანია Smith & Wesson-მა წარმოადგინა  .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე გათვლილი პირველი რევოლვერი სახელწოდებით “Registered Magnum”, ამერიკის შეერთებული შტატების სამართალდამცავი და ძალოვანი უწყებების ინტერესი მკვეთრად გაიზარდა ამ კალიბრის ვაზნის (.357 Magnum) მიმართ. რევოლვერი “Registered Magnum” იყენებდა დიდი ზომის ჩარჩოს (N-frame), მსხვილ ლულას და მისი ღირებულება იმ დროისთვის იყო საკმაოდ მაღალი, რადგან სერიულად არ ხდებოდა მათი წარმოება და მხოლოდ სპეციალური შეკვეთის საფუძველზე ამზადებდა კომპანია სმიტ და ვესსონი. შემდეგ დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი და არავის ეცალა რევოლვერების სპეციალური შეკვეთით დამზადებისთვის.

1950-ანი წლების დასაწყისში სხვადასხვა სამართალდამცავი უწყების გარკვეული თანამშრომლები ალაპარაკდნენ იმაზე, რომ კარგი იქნებოდა .357 Magnum  ტიპის ვაზნაზე გათვლილი რევოლვერების შეიარაღებაში მიღება თუ მას ექნებოდა შედარებით ნაკლები ღირებულება, ვიდრე ჰქონდა “Registered Magnum”-ს. აშშ-ს სასაზღვრო სამსახურის (U.S. Border Patrol), საპატრულო მიმართულების ხელმძღვანელის თანაშემწემ, ცნობილმა მსროლელმა, სასროლოსნო უანარების თემატიკაზე დაწერილი არაერთი გამოცემის ავტორმა, ცეცხლსასროლი იარაღის ინსტრუქტორმა და ამავდროულად სამართალდამცავთა რიგებში საკმაოდ ავტორიტეტულმა პიროვნებამ ბილ ჯორდანმა (Bill Jordan) დაიწყო კონსულტაციები კომპანია Smith & Wesson-თან.

ბილ ჯორდანი (Bill Jordan)

ბილ ჯორდანს ჰქონდა იდეა შექმნილიყო სამართალდამცავების საოცნებო იარაღი .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე, რომელიც “Registered Magnum”-ისგან განსხვავებით, გამოიყენებდა უფრო მცირე ზომის K-frame ჩარჩოს (K-frame სმიტ ვესონის ჩარჩოებში ითვლებოდა ერთგვარ საშუალო გაბარიტების ჩარჩოთ) და ექნებოდა N-frame ტიპის ჩარჩოზე აგებული რევოლვერის (Registered Magnum) იდენტური მძიმე ლულა 4 ინჩის სიგრძით. ამავდროულად ახალი რევოლვერის უკანა სამიზნე მოწყობილობა ისევე როგორც “Registered Magnum”-ის შემთხვევაში უნდა ყოფილიყო რეგულირებადი.

Smith & Wesson-ის მეიარაღეებმა აქტიურად დაიწყეს მუშაობა ახალ რევოლვერზე. თავდაპირველ ამოცანას წარმოადგენდა ისეთი K-frame ზომის ჩარჩოს დამზადება რომელსაც ექნებოდა სათანადო სიმყარის მარაგი და გაუძლებდა .357 Magnum ტიპის ვაზნის ინტენსიურ დატვირთვას. სწორედ ამ მიზნით თავდაპირველი ექსპერიმენტების ჩატარება მიმდინარეობდა მტკიცე ფოლადების და მათი სპეციალური თერმოდამუშავების/წრთობის პროცესების მიმართულებით. ერთწლიანი მუშაობის შედეგად შეიქმნა რევოლვერი ამბიციური სახელწოდებით „Combat Magnum“.

ფაქტიურად ეს იყო ორი რევოლვერის Smith & Wesson K-38 „Combat Masterpiece“ და “Registered Magnum”-ის ერთგვარი მიქსი. Smith & Wesson „Combat Magnum“-ის სერიული წარმოება დაწყებულ იქნა 1955 წელს. აღსანიშნავია რომ 1955 წლის 15 ნოემბერს პირველი რევოლვერი სერიული ნომრით K260000 საჩუქრად გადაეცა თავად ბილ ჯორდანს (Bill Jordan). ასე გაჩნდა სამართალდამცავების საოცნებო იარაღი, როგორც მაშინ მას უწოდებდნენ „Peace Officer’s Dream Sixgun“.

შეიძლება ითქვას რომ იმ მომენტისთვის .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე გათვლილი Smith & Wesson „Combat Magnum“ წარმოადგენდა ყველაზე ძლიერი და ამავდროულად პრაქტიკულ სამსახურეობრივი რევოლვერს. მისი წონა და გაბარიტები “Registered Magnum”-თან შედარებით იყო უფრო ნაკლები, ხოლო 4 ინჩიან ლულა უზრუნველყოფდა ტყვიის მაღალ საწყის სიჩქარეს და შესაბამისად ენერგიას. ამას გარდა რევოლვერის სახელური იყო ისეთი ზომის, რომ კომფორტულად ერგებოდა როგორც შედარებით პატარა, ასევე მოზრდილი ხელის მტევანს.

რევოლვერი მზადდებოდა ორი სახის დაფარვით. ნახშირბადოვანი ფოლადისგან პრიალა ოქსიდირებით და მონიკელებული სახით. რევოლვერის დოლურაში ჩადიოდა 6 ცალი ვაზნა, ხოლო დამრტყმელ-სასხლეტი მექანიზმი იყო ორმაგი მოქმედების. მსროლელს შეეძლო როგორც თვითშეყენებით ცეცხლის წარმოება, ასევე ერთმაგი მოქმედებით ჩახმახის ხელით შეყენებით. S&W„Combat Magnum“ გამოჩენის მომენტიდანვე პოპულარული გახდა როგორც სამართალდამცავებში, ასევე უბრალოდ იარაღის მოყვარულთა წრეებში. მას ყიდულობდნენ მსროლელები, მოგზაურები და ის ხალხი ვისაც თავდაცვისთის ესაჭიროებოდა ეფექტური შემაჩერებელი ენერგიის მქონე ვაზნაზე გათვლილი მოკლელულიანი ცეცხლსასროლი იარაღი.

1957 წელს კომპანია Smith & Wesson გადავიდა მისი მოდელების აღნიშვნის ახალ ციფრულ სისტემაზე და რევოლვერი „Combat Magnum“-ის წარმოება დაწყებულ იქნა ახალი ნომენკლატურით Smith & Wesson Model 19.

1963 წელს Smith & Wesson Model 19-ის ასორტიმენტს გარდა 4 ინჩიანი ლულის მქონე რევოლვერებისა დაემატა 6 ინჩიანი ლულის მქონე ვარიანტი, ხოლო 3 წლის შემდეგ ბაზარზე გამოჩნდა 2.5 ინჩის სიგრძის ლულიანი ეგრეთწოდებული „მოკლეცხვირა“ Model 19. მცირე პარტიებად მზადდებოდა ასევე 3 ინჩის სიგრძის ლულებითაც. 

ზემოთ Smith & Wesson Model 19 სტანდარტული 4 ინჩიანი ლულით, ხოლო ქვემოთ 2.5 ინჩიანი ლულით ე.წ. "მოკლეცხვირა" ვარიანტი

როგორც წესი მოკლეცხვირა რევოლვერების სახელური იყო უფრო ვიწრო და მომრგავლებული ფორმის ე.წ. (Rounds butts), ხოლო 4 და 6 ინჩიანი ლულის მქონე რევოლვერების სახელური  განიერი და ბოლოში სახასიათო გაფართოვებული დაბოლოებით ე.წ. (Square butts).

წელს Smith & Wesson Model 19-ის სწარმოო პროცესში შედიოდა გარკვეული ცვლილებები და წლების მანძილზე ჩნდებოდა სმიტ და ვესონის რევოლვერებისთვის  დამახასიათებელი აღნიშვნები Model 19-1, 19-2, 19-3 და ა.შ.

Smith & Wesson Model 19-ის წარმოება შეწყდა 1999 წელს თუმცა 2018 წელს კომპანიამ სამოქალაქო ბაზარზე კვლავ წარმოადგინა მისი სხვადასხვა ვარიანტები და ამ სტატიის დაწერის მომენტშიც იწარმოება.

ფაქტიურად Model 19 იქცა აშშ-ში ერთგვარ სამსახურეობრივ რევოლვერად და აქტიურად გამოიყენებოა სხვადასხვა უწყებებში 1980-ან წლებამდე. გარკვეულ წყაროებს თუ გადავხედავთ იგი შეიარაღებაში ჰქონდა აიოვას შტატის პოლიციას, დასავლეთ ვირჯინიის შტატის პოლიციას, სამხრეთ დაკოტას შტატის პოლიციას, სოლტ ლეიკ სითის პოლიციის დეპარტამენტს და კონექტიკუტის შტატის პოლიციას. ასევე იგი გამოიყენებოდა აშშ-ის სასაზღვრო სამსახურში (United States Border Patrol), იმიგრაციისა და ნატურალიზაციის სამსახურში (Immigration and Naturalization Service), სამხედრო-საზღვაო ფლოტის გამოძიების სამსახურში (NCIS - Naval Criminal Investigative Service) და ფედერალური გამოძების ბუოროს (FBI) რიგებში. 1986 წლის 11 აპრილს მომხდარი მაიამის შეტაკების დროს (ეს დღე ცნობილია სახლწოდებით 1986 FBI Miami shootout - წარმოედგენს ფედერალური გამოძიების ბიუროს ისტორიაში ყველაზე სისხლიან დღეს) ფედერალური გამოძების ბიუროს აგენტი გორდონ მაკნილი (Gordon McNeill) სწორედ Smith & Wesson Model 19-ით იყო შეიარაღებული.

.357 Magnum და "პირველი მერცხლები"

აღნიშნული სტატით მინდა მოგაწოდოთ ინფორმაცია ერთერთი პოპულარული რევოლვერის ვაზნის შექმნის ისტორიაზე (რომელსაც დღეს მსოფლიოში იცნობენ აღნიშვნით .357 Magnum) და მასზე გათვლილ პირველ რევოლვერებზე.

ყველაფერი დაიწყო მაშინ, როდესაც ამერიკის შეერთებულ შტატებში კრიმინალის მაჩვენებელი პიკს აღწევდა, ქუჩებში განგსტერები ბატონებდნენ და ე.წ. მშრალი კანონი უამრავ თავსატკივარს უჩენდა სამართალდამცავებს. მაგ პერიოდში აშშ-ში ტიპიურ საშტატო-საპოლიციო იარაღს როგორც წესი წარმოადგენდნენ .38 Smith & Wesson Special ტიპის ვაზნაზე გათვლილი რევოლვერები. საპირწონედ კი კრიმინალი ბევრად ეფექტური ავტომატური იარაღებით იყო შეიარაღებული. მაგალითისთვის განგსტერები ხშირად იყენებდნენ .45 АCP ტიპის ვაზნაზე გათვლილ ტომსპონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევებს, 12 კალიბრიან გლუვლულიან ე.წ. პომპიან თოფებს და საარმიო თვითდამტენ პისტოლეტებს COLT M1911.

სამართალდამცავების რევოლვერებში გამოყენებული სტანდარტული მუხტის მქონე .38 S&W Special ვაზნა დამუხტული იყო 158 გრეინიანი (10.24 გრამი) ტყვიით, რომლის საწყისი წიჩქარეც რევოლვერის ლულიდან გამოსვლისას საშუალოდ 230-260მ/წამს (755-860fps) შეადგენდა, ხოლო ენერგია კი 270-345 ჯოულს. ტყვიის საწყისი სიჩქარე პირველ რიგში დამოკიდებული იყო დენთის მუხტზე და ლულის სიგრძეზე. „მოკლეცხვირიანი“ რევოლვერებიდან (რომელთა ლულის სიგრძე  სტანდარტულად წარმოადგენდა 2 ინჩს ანუ 51მმ-ს) სროლისას ტყვიის საწყისი სიჩქარე და შესაბამისად ენერგია კიდევ უფრო მცირდებოდა.

აქვე აღსანიშნავია, რომ ბოროტმოქმედებს მხოლოდ ცეცხლსასროლი იარაღის კუთხით არ ჰქონდათ უპირატესობა. ისინი ასევე გადაადგილდებოდნენ უფრო სწრაფი ავტომობილებით, რომელთა ძარაც (კორპუსი) სქელი ფოლადისგან იყო დამზადებული. ასეთი წინაღობა .38 S&W Special ტიპის ვაზნისთვის სერიოზულ გამოწვევას წარმოადგენდა და ხშირად რევოლვერიდან ნასროლი ტყვია ვერ ახერხებდა მანქანის სალონში შეღწევას.

1920-ან წლებში მოხდა არაერთი ინცინდენტი, როდესაც სამართალდამცავებმა შეიარაღებული ბოროტმოქმედების (ბუტლეგერები/განგსტერები) მანქანას გაუხსნეს ცეცხლი, მაგრამ ტყვიებმა ვერ შეძლეს ავტომობილის კარების გახვრეტა. აღნიშნულმა ინფორმაციამ მიაღწია ორი ამაერიკული კომპანიის ყურამდე. ერთი კომპანია გახლდათ COLT, ხოლო მეორე მისი მთავარი კონკურენტი Smith & Wesson.

1929 წელს კომპანია COLT-მა წარმოადგინა თვითდამტენი პისტოლეტისთვის განკუთვნილი ვაზნა აღნიშვნით .38 SUPER, რომელიც პისტოლეტის 5 ინჩიანი ლულიდან გამოსვლისას ორჯერ მეტ ენერგიას ანვითარებდა, ვიდრე რევოლვერის საშტატო ვაზნა .38 S&W Special. მიუხედავად მაღალი ენერგიისა აშშ-ში საპოლიციო დანიშნულებით არ განიხილავდნენ თვითდამტენ პისტოლეტებს და ორიენტირებული იყვნენ რევოლვერების გამოყენებაზე. ამავე წელს კომპანია Smith & Wesson აკეთებს ჭკვიანურ სვლას და სამართალდამცავებს სთავაზობს მის ახალ რევოლვერს სახელწოდებით .38/44 Heavy Duty.

რევოლვერი Smith & Wesson .38/44 Heavy Duty

Smith & Wesson .38/44 Heavy Duty

რევოლვერი წარმოადგენდა .44 Special ტიპის ვაზნაზე გათვლილი Smith & Wesson Triple Lock-ის ბაზაზე შექმნილ მოდიფიკაციას, რომელიც იყენებდა მსხვილ ნახშირბადოვანი ფოლადისგან დამზადებულ N-frame ტიპის ჩარჩოს და ჰქონდა 5 ინჩიანი სიგრძის (13სმ) ლულა. მთავარ სხვაობას წარმოადგენდა ის რომ მასში გამოიყენებოდა გაძლიერებული მუხტის მქონე .38 Special კალიბრის ვაზნები. გაძლიერებული ვაზნის 158 გრეინიანი (10,24 გრამი) ტყვიის საწყისი სიჩქარე ლულიდან გამოსვლისას შეადგენდა საშუალოდ 335-343მ/წამს (1100-1125fps), ხოლო ენერგია 575-602 ჯოულს. 

ასეთი ენერგიის წყალობით ტყვიას შეეძლო ავტომობილის ძარის გადალახვა და სალონში მყოფი ცოცხალი მიზნის დაზიანება. ფაქტიურად Smith & Wesson .38/44 Heavy Duty იყო მსხვილი .44 კალიბრის რევოლვერი მაღალი სიმყარის მარაგით, რომელიც ისროდა .38 კალიბრიან ვაზნას. სწორედ ამიტომ მის აღნიშვნაში ფიგურირებს ციფრები .38/44. ასეთივე აღნიშვნა ".38-44 S&W Special" დატანილი იყო ვაზნების შეფუთვაზე და მისი მასრის ფუძეზე.

Smith & Wesson .38/44 Heavy Duty იყენებდა 6 ცალ ვაზნაზე გათვლილ დოლურას და ფიქსირებულ (არარეგულირებად) სამიზნე მოწყობილობას. გაძლიერებული ვაზნის გამოყენებას მოჰყვა გარკვეული დაინტერესება სპორცმენების და რევოლვერით ნადირობის მოყვარულთა წრეში. ისინი აღნიშნავდნენ რომ ფიქსირებული სამიზნე მოწყობილობის მაგივრად აჯობებდა რევოლვერს ჰქონოდა რეგულირებადი სამიზნე მოწყობილობა.

რევოლვერი Smith & Wesson .38/44 Outdoorsman რეგულირებადი უკანა სამიზნე მოწყობილობით

Smith & Wesson .38/44 Outdoorsman

1931 წელს კომპანია Smith & Wesson-მა წარმოადგინა რევოლვერი სახელწოდებით Smith & Wesson .38/44 Outdoorsman, რომელსაც ჰქონდა 6,5 ინჩიანი (17 სმ) ლულა და რეგულირებადი უკანა სამიზნე მოწყობილობა. აღნიშნულმა რევოლვერმა საკამოდ მალე მოიხვეჭა პოპულარობა. მაგალითად მას იყენებდნენ აშშ-ს საიარაღო კულტურის ლეგენდები ელმერ კიტი (Elmer Keith) და ფილ შარპი (Phillip B. Sharpe). ამას გარდა ელმერ კიტი ატარებდა .38-44 Special ტიპის ვაზნებთან გარკვეულ ექსპერიმენტებს და ცდილობდა კიდევ უფრო გაეუმჯობესებინა მისი ბალისტიკური მახასიათებლები.

კომპანია Smith & Wesson-ის ვიცე პრეზიდენტი დუგლას ვესსონი (Douglas B. Wesson) აქტიურად ადევნება თვალყურს იარაღის ენთუზიასტებს და მსროლელებს. მან შეამჩნია რომ Smith & Wesson .38/44 Outdoorsman-ს და გაძლიერებულ .38-44 Special ტიპის ვაზნებს ჰქონდა შანსი გამხდარიყო პოპულარული როგორც სამოქალაქო ბაზარზე, ასევე სამართალდამცავთა შორის. ასევე იგი ფიქრობდა, რომ შესაძლებელი იყო .38 კალიბრის 158-160 გრეინიანი (10,24-10,37 გრამი) ტყვიის საწყისი სიჩქარის გაზრდა შესაძლებელი იყო 1450-1500fps-მდე (442-457 მ/წამი), რომლის წყალობითაც ტყვიის ენერგია გაიზრდებოდა 1000-1070 ჯოულამდე.

ამ ვარაუდებზე დაყრდნობით დუგლას ვესსონმა წინადადებით მიმართა კომპანია Remington-ს რათა შეემუშავებინათ ახალი ვაზნა. რემინგტონის მესვეურებმა ჩათვალეს რომ ამხალა საწყისი სიჩაქარე გამოიწვევდა ზედმეტად მაღალი წნევის წარმოქმნას, რასაც ვერ გაუმკლავდებოდა იმ მომენტისთვის ბაზარზე არსებული ვერცერთი რევოლვერი, ამიტომ უარი თქვეს ვაზნის შემუშავებაზე. მაგრამ სანაცვლოდ ახალი ვაზნის შექმნის იდეით დაინტერესდა კომპანია Winchester, რომელმაც 1934 წელს დაიწყო ექსპერიმენტების ჩატარება და 1935 წელს წარმოადგინა ახალი ვაზნა. სატესტოდ დამზადებული ბალისტიკური ლულიდან სროლისას ვინჩესტერის მიერ შემუშავებული ვაზნის .38 კალიბრის 158 გრეინიანი (10,24 გრამი) ტყვია ავითარებდა საწყის სიჩქარეს 1515fps (462მ/წამი), ხოლო ტყვიის ენერგია ლულიდან გამოსვლისას შეადგენდა 1093 ჯოულს.

მარცხნივ ვაზნა .38 Special ხოლო მარჯვნივ .357 Magnum

იმისათვის, რომ შემთხვევით მსროლელს ძლიერი ვაზნა არ მოეთავსებინა სტანდარტულ .38 Special ვაზნაზე გათვლილ რევოლვერში, გადაწყდა რომ მასრა დაეგრძელებინათ 0.135 ინჩით (3,4 მმ). ასეთი გადაწყვეტილებით ვაზნის მთლიანი სიგრძე გაიზარდა და მისი ჩადება შეუძლებელი გახდა .38 Special ტიპის ვაზნაზე გათვლილი რევოლვერის დოლურაში. ახალ ვაზნას მიენიჭა აღნიშვნა „.357 Magnum“ (მეტრიკული აღნიშვნა 9×33mmR) და დარეგისტრირდა როგორც კომპანია Smith & Wesson-ის სავაჭრო ნიშანი. რატომ მაინცდამაინც სახელწოდება Magnum? 

საფრანგეთში შამპანურისთვის და ღვინისთვის დამზადებულ 1,5 ლიტრიან ბოთლებს სწორედ ამ სახელით აღნიშნავდენ. თუ სტანდარტული ბოთლი იტევს 750 ml სითხეს, მაგნუმ ბოთლები იტევს ორმაგ დოზას. გადატანითი მნიშნელობით თუ ავიღებთ ამ ინფორმაციას .357 Magnum ტიპის ვაზნა მინიმუმ ორჯერ უფრო ძლიერი იყო .38 Special ტიპის ვაზნაზე. 

Smith & Wesson-მა 1935 წელს ახალ ვაზნაზე დაამზადა .38/44 Outdoorsman ტიპის რევოლვერი, რომელიც იყენებდა სპეციალურად თერმოდამუშავებულ დოლურას. დოლურაში ვაზნაბი იძირებოდა ბოლომდე. ანუ მასრის ბოლოში არსებული რანტი (ე.წ. ქიმურა) მთლიანად იმალებოდა სავაზნეში. ამდაგვარი გადაწყვეტილებით მინიმუმადე მცირდებოდა მასრის ფუძის ნაწილის გახეთქვის ალბათობა.  იმისთვის რომ რევოლვერის უკუცემა ყოფილიყო ადექვატური, იგი იწონიდა 1170 გრამს და ჰქონდა მსხვილი ლულა რომლის სიგრძეც სტანდარტულ კონფიგურაციაში შეადგენდა 222მმ-ს. ასეთი რევოლვერების წარმოება არ ხდებოდა სერიულად. იგი მზადდებოდა მხოლოდ სპეც შეკვეთის საფუძველზე. ეს გადაწყვეტილება მიიღო დუგლას ვესსონმა, რადგან იგი თვლიდა რომ რევოლვერის პრესტიჟი გაცილებით მაღალი იქნებოდა თუ სერიული წარმოების ნაცვლად მხოლოდ სპეციალური შეკვეთის საფუძველზე დამზადდებოდა. ამას გარდა დუგლას ვესსონი ხვდებოდა რომ სამართალდამცავი უწყებები არ შეუკვეთავდნენ მას ასეთ ძვირადღირებულ რევოლვერს თანამშრომლებისთვის. ხოლო თუ მოხდებოდა შეკვეთა ეს იქნებოდა საკმაოდ მწირი რაოდენობით, ამიტომ მთავარ გათვლას მონადირეებზე, იარაღის ენთუზიასტებზე და სპორცმენებზე აკეთებდა. თვითოული შეკვეთას რევოლვერზე, უძღვოდა სპეციალური სერტიფიკატის გაცემა, რომელსაც პირადად დუგლას ვესსონი აწერდა ხელს, ხოლო რევოლვერის ჩარჩოზე ხდებოდა რეგისტრაციის ნომრის დატანა. მფლობელის სახელზე გაცემული სერტიფიკატი მოწმობდა რომ მის მფლობელს გააჩნდა „რეგისტრირებული მაგნუმი“. სწორედ ამიტომ რევოლვერს მიენიჭა სახელწოდება „Registered Magnum“.

Smith & Wesson's Registered .357 Magnum

დუგლას ვესსონმა შეარჩია სამი წამყვანი ოსტატი, რომლებიც ახდენდნენ .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე გათვლილი „Registered Magnum“ რევოლვერების აწყობას და დეტალების მორგებას. მყიდველს შეკვეთის განხორციელებისას შეეძლო მისი სურვილისამებრ შეერჩია სხვადასხვა კონფიგურაცია. მაგალითად: ლულის სიგრძე 3,5 ინჩიდან 8,75 ინჩამდე. სახელურის ლოყების სხვადასხვა მასალა და გეომეტრია, გარე დაფარვა ნიკელის ან შავი ოქსიდირებით, როგორც წინა, ასევე უკანა სამიზნე მოწყობილობების ვარიაციები და ა.შ. ამას გარდა დამკვეთს შეეძლო შეკვეთის განხორციელებისას შეერჩია კონკრეტული ტიპის ტყვიით დამუხტული ვაზნა და სამიზნის მისროლა ქარხნულად განხორციელდებოდა მის მიერ შერჩეულ დისტანციაზე. ყველა შეკვეთილ რევოლვერზე ვრცელდებოდა სამუდამო გარანტია. აღსანიშნავია, რომ პირველი რევოლვერი საჩუქრად გადაეცა FBI-ს სულისჩამდგმელს ედგარ ჰუვერს (J. Edgar Hoover).

1935 წელს სტანდარტული „Registered Magnum“-ის საცალო ფასი შეკვითისას შეადგენდა 60 დოლარს (2017 წლის კურსით რომ ავიღოთ 1072 დოლარი). შედარებისთვის Smith & Wesson .38/44 Outdoorsman-ის ფასი იყო 45 დოლარი.

FBI-ს სპეც აგენტის და ცეცხლსასროლი იარაღის ექსპერტის Frank Baughman-ის "რეგისტრირებული მაგნუმი" 3.5 ინჩიანი ლულით

სამართალდამცავებს შორის ყველაზე დიდი პოპულარიბით სარგებლობდა 3,5 ინჩიანი და 4 ინჩიანი ლულის მქონე Registered Magnum. ერთერთი პირველი ასეთი რევოლვერის მფლობელი გახლდათ FBI-ს სპეც აგენტი და ცეცხლსასროლი იარაღის ექსპერტი Frank Baughman. მან შეუკვეთა რევოლვერი მასზე მორგებული წინა სამიზნე მოწყობილობით, რომელსაც დახრილი ფუძე გააჩნდა. შემდგომში ასეთ სამიზნეს უწოდებდნენ Baughman-ის სამიზნეს (Baughman ramped front sight). 

FBI-ს და შემდგომში CIA-ს აგენტის Birch O Neal-ის კუთვნილი რევოლვერი Registered Magnum 3,5 ინჩიანი ლულით

FBI-ს აგენტები და სხვა სამართალდამცავი უწყების თანამშრომლები ცდილობდნენ საკუთარი სახსრებით შეეძინათ ასეთი რევოლვერები. გარდა Baughman-ის წინა სამიზნე მოწყობილობისა პოპულარობით სარგებლობდა ასევე ეგრეთწოდებული „King Reflector Front Sight“, რომელსაც წინა სამიზნესთან დამაგრებული ჰქონდა მცირე ზომის სარკისებური რეფლექტორი. აღნიშნული რეფლექტორი ისეთი კუთხით იდგა, რომ მასზე მოხვედრილი სინათლე/მზის სხივი აირეკლებოდა და ანათებდა წინა სამიზნეს.

წინა სამიზნე „King Reflector Front Sight“

„Registered Magnum“ საჩუქრად გადაეცათ ასევე ავტორიტეტულ მსროლელებს და იარაღის ენთუზიასტებს Elmer Keith-ს, Philip B. Sharpe-ს და Edward McGivern-ს. სულ 1935 წლის ბოლომდე დამზადებული რევოლვერების საერთო რაოდენობამ შეადგინა 724 ცალი.

Philip B. Sharpe-ის კუთვნილი რევოლვერი

Edward McGivern-ის წინა სამიზნე მოწყობილობით აღჭურვილი რევოლვერი „Registered Magnum“

გარკვეული წყაროების თანახმად, 1937 წელს FBI-მ დაუკვეთა კომპანია Smith & Wesson-ს 100 ცალი რევოლვერი „Registered Magnum“ 5 ინჩიანი ლულით და Baughman-ის წინა სამიზნე მოწყობილობით.

მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას 1939 წელს სმიტ ვესონმა შეაჩერა რევოლვერების სპეც შეკვეთით დამზადება და სრულად გადაერთო სხვადასხვა სამხედრო კონტრაკტების შესრულებაზე. სულ ჯამში 1935 წლიდან 1939 წლის ჩათვლით დამზადებული რევოლვერების ჯამურმა რაოდენობამ შეადგინა 5,224 ცალი. აქედან მხოლოდ 175 ცალი იყო მონიკელებული. დანარჩენი რევოლვერები იყო შავი ფერის ოქსიდირებით.

FBI-ს აგენტი ჰენკ სლოანი (Hank Sloan) ვარჯიშობს რევოლვერით „Registered Magnum“. ლულის სიგრძე 3.5 ინჩი

აღსანიშნავია რომ Smith & Wesson Registered Magnum-ს მეორე მსოფლიო ომის დროს ატარებდა გენერალი ჯორჯ პატონი (George Patton). გარკვეული წყაროების თანახმად მას მარჯვენა მხარეს შალითაში ეკიდა .45 კალიბრის რევოლვერი Colt Single Action Army (SAA), ხოლო მარცხენა მხარეს 3,5 ინჩიანი ლულის მქონე Smith & Wesson Registered Magnum, რომელსაც მეტსახელად უწოდებდა "Killing gun"-ს.

Smith & Wesson Model 27

მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ კვლავ გაიზარდა ინტერესი და  მოთხოვნა .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე, შესაბამისად 1949 წელს კომპანია სმიტ ვესონმა დაიწყო რევოლვერის სერიული წარმოება რამოდენიმე სიგრძის ლულით. სულ ასორტიმენტში შედიოდა 5 სხვადასხვა სიგრძის ლულა (3,5 / 5 / 6 / 6,5 და 8,75 ინჩი). 1957 წელს რევოლვერებს მიენიჭა აღნიშვნა Smith & Wesson Model 27.

 Smith & Wesson Model 27 მონიკელებული შესრულებით

Model 27 სხვადასხვა წლებში მზადდებოდა სხვადასხვა შესრულებით და სიგრძის ლულებით. ასევე წლების მანძილზე როგორც სმიტ ვესონის სხვა მოდელებში, აქაც შედიოდა პერიოდული საწარმოო თუ ტექნოლოგიური ცვლილებები და ჩნდებოდა ერთგვარი ვარიანტები: Model 27-2, Model 27-3, Modеl 27-4, Modеl 27-5 და Modеl 27-6.

Model 27 ახლაც იწარმოება როგორც კლასიკური, ასევე სხვადასხვა თანამედროვე შერულებით/ვარიაციებით. ამ სტატიის დაწერის მომენტში კომპანიის ვებგვერდზე მოცემული ინფორმაციით Model 27 Classic-ის ღირებულება შეადგენს 1299$-ს.

1930-იანი წლების მიწურულს სმიტ ენდ ვესსონის მთავარი კონკურენტი კომპანია COLT-იც იწყებს .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე გათვლილ რევოლვერებზე მუშაობას. იგი მოახდენს რამოდენიმე რევოლვერის ადაპტაციას .357 Magnum ტიპის ვაზნაზე, (მაგალითად ერთერთი იყო Colt Trooper) თუმცა ვერცერთი მათგანი ვერ მოიპოვებს პოპულარობას. ხოლო 1955 წელს ბაზარზე ჩნდება კოლტის ყველაზე პოპულარული .357 მაგნუმ ვაზნაზე გათვლილი რევოლვერი COLT "PYTHON", რომელიც უკვე სულ სხვა სტატიის თემაა და ოდესმე მასზეც მოგითხრობთ ორიოდე სიტყვას.