ავსტრიული პისტოლეტი Steyr SP

პისტოლეტი, რომლის შესახებაც ამ მცირე სტატიაში მოგითხრობთ, ცნობილ იარაღის მწარმოებელ კომპანიას ეკუთვნის, თუმცა კონკრეტულად ეს მოდელი არასოდეს არ  გამოირჩეოდა დიდი „ცნობადობით“.

მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ავსტრიულ კომპანია Steyr -ს დაწესებული ჰქონდა შეზღუდვა ცეცხლსასროლი იარაღის წარმოებაზე. ამ ფაქტის გამო კომპანია გადაერთო მოტოციკლეტების, სხვადასხვა მექანიკური ხელსაწყოების და მოწყობილობების წარმოებაზე.  1950-ანი წლების პირველ ნახევარში კომპანიამ (რომელიც უკვე ცნობილი იყო სახელწოდებით „Steyr-Daimler-Puch A.G.“) მიიღო ნებართვა ცეცხლსასროლი იარაღის წარმოებაზე. 1950-ანი წლების შუა პერიოდში კომპანიაში დაწყებულ იქნა სამუშაოები, რომელიც უკავშირდდებოდა მოკლელულიანი იარაღის, კერძოდ კი პისტოლეტების შემუშავებას. კომპანიის მიერ დამზადებული ერთერთი პირველი მოდელი რომელმაც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იხილა დღის სინათლე იყო 7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე (7,65x17mm Browning / .32ACP) გათვლილი თვითდამტენი პისტოლეტი „Steyr Model SP“.

პისტოლეტი  „Steyr Model SP“

პისტოლეტის ავტომატიკა მუშაობდა თავისუფალი საკეტის პრინციპით და გარკვეულ წილად კონსტრუქციული, ასევე ვიზუალური კუთხით წააგავდა ლეგენდარულ Walther PP-ს, თუმცა კონსტრუქციის მხრივ მასში იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებებიც.  მთავარი სხვაობა მდგომარეობდა შემდეგში: პისტოლეტი იყენებდა მხოლოდ ორმაგი მოქმედების ეგრედწოდებულ DAO (Double-action only) ტიპის დამრტყმელ-სასხლეტ მექანიზმს, რომელსაც ჰქონდა დახურული ჩახმახი. აქედან გამომდინარე იარაღს არ გააჩნდა არანაირი გარე ტიპის მცველი. 

იარაღის საკეტ-გარსაცმს ცხვირის ნაწილში დამაგრებული ჰქონდა ცილინდრული ფორმის მოხსნადი დამჭერი ე.წ. “Barrel bushing”, რომლის მოხსნის შემდეგაც შესაძლებელი იყო იარაღის არასრული დაშლა. პისტოლეტის ლულა ხისტად იყო დამაგრებული ფოლადის ჩარჩოზე ხოლო ლულაზე ჩამოცმული იყო დამაბრუნებელი ზამბარა.

პისტოლეტის კონსტრუქციული ნიმუში, რომელზეც ნათლად ჩანს შიდა დახურული ჩახმახი

იარაღის ვაზნებით კვება ხორციელდებოდა 7 ცალ ვაზნაზე გათვლილი სავაზნე კოლოფით (მჭიდით), რომელსაც ფუძეზე დამაგრებული ჰქონდა სამკუთხა ფორმის ქუსლი. აღნიშნული ქუსლი თავის მხრივ დიდი ხელის პატრონებისთვის აუმჯობესებდა პისტოლეტის ჭერას და ერგონომიულობას. მჭიდის დაფიქსირება სახელურში ხდებოდა ქვემოდან განთავსებული ღილაკ-ფიქსატორით. 

წინა სამიზნე მოწყობილობა მცირე ზომის შვერილის სახით წარმოადგენდა საკეტ-გარსაცმის განუყოფელ ნაწილს, ხოლო უკანა სამიზნე მოწყობილობა შესრულებული იყო ცალკე დეტალის სახით, რომელიც მერცხლის კუდის მსგავსი სამაგრით ფიქსირდებოდა საკეტ-გარსაცმის ზედა უკანა ნაწილში.  პისტოლეტის საკეტ-გარსაცმის მარცხენა მხარეს შესრულებულია წარწერა [STEYR-DAIMLER-PUCH.A.G., შემდგომ კომპანიის სავაჭრო ნიშანი, MOD. „SP„ KAL., 7,65mm] ქვემოთ დატანილოია [MADE IN AUSTRIA]. პლასტმაისგან დამზადებულ სახელურის ლოყებზე ორივე მხარეს დატანილია Steyr-ის სავაჭრო ნიშანი (ლოგოტიპი).

პისტოლეტ „Steyr Model SP“-ს წარმოება მცირე პარტიებად დაწყებულ იქნა 1957 წელს, თუმცა მასზე არ იყო დაინტერესება არც რომელიმე ძალოვანი სტრუქტურიდან და ვერც იარაღის სამოქალაქო ბაზარზე მოიპოვა პოპულარობა. დრო გადიოდა, ხოლო დამზადებულ პისტოლეტებზე არ იყო არანაირი მოთხოვნა არც ქვეყნის შიგნით და არც მის ფარგლებს გარეთ. შესაბამისად 1965 წელს მისი წარმოება სამუდამოდ შეწყდა. გარკვეული წყაროების თანახმად სულ დამზადებული პისტოლეტების რაოდენობამ შეადგინა 1000 ცალზე ნაკლები. 

დღეს „Steyr Model SP“ იშვიათობას წარმოადგენს და მისი ღირებულება სხვადასხვა აუქციონებზე მდგომარეობის მიხედვით მერყეობს 900-1300 აშშ დოლარის ფარგლებში. პისტოლეტის წარმოების შეწყევტიდან უკვე ნახევარ საუუნეზე მეტია გასული და რთულია ვისაუბროთ იმაზე თუ რა გახდა პისტოლეტის წწარუმატებლობის მიზეზი. ამას გარდა  „Steyr Model SP“-ზე ერთგვარი ინფორმაციული ვაკუუმია, რადგან ის არ გამოსულა მასიურად. მხოლოდ ვარაუდის დონეზე შეიძლება ითქვას, რომ მხოლოდ ორმაგი მოქმედების (DAO) მქონე დამრტყმელ-სასხლეტი მექანიზმი შეიძლება გამხდარიყო წარუმატებლობის ერთერთი მიზეზი.

როდეზიული COBRA

1977 წელს როდეზიაში (დღევანდელი ზიმბაბვე) ტომი სტილის (Tommy Steele) და ბრიუს ვაითის (Bruce Whyte) მიერ შემუშავებულ იქნა პისტოლეტის 9მმ-ან (9x19mm Luger) ვაზნაზე გათვლილი სამოქალაქო თვითდამტენი (ნახევრად ავტომატური) კარაბინი „Cobra Mk1“, რომელიც თავისი კონფიგურაციით ახლოს იდგა პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევებთან, მაგრამ ისროდა მხოლოდ ერთეული გასროლებით. აქვე ავღნიშნავ რომ იმ პერიოდში როდეზიაში არა ერთი ასეთი ტიპის იარაღი შეიქმნა და ფაქტიურად ჩამოყალიბდა ერთგვარი პისტოლეტის ვაზნაზე გათვლილი თვითდამტენი კარაბინების ოჯახი, რომელთაც "Land Defense Pistol"-ებს უწოდებდნენ და ძირითადად თავდაცვის მიზნით თეთრკანიანი აფრიკელი ფერმერებისთვის იყო განკუთვნილი.

ადრეული თვითდამტენი კარაბინი "Cobra" დამატებითი წინა სახელურით

„Cobra Mk1“ იყინებდა შიდა (დახურულ) ჩახმახს, ავტომატიკა აგებული იყო თავისუფალი საკეტის პრინციპით და ისროდა დახურული საკეტიდან. მისი კონფიგურაცია გარკვეულ წილად წააგავს უზიელ გალის მიერ შექმნილ ლეგენდარულ პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევ “UZI”-ს და ვაზნებით კვებაც წარმოებდა სწორედ უზის მჭიდებით. კვადრატული ფორმის ლულის კოლოფი დამზადებული იყო ფოლადის ფურცლისგან დაბეჭდვის მეთოდით, ხოლო მჭიდი თავსდებოდა ცეცხლის სამართავ პისტოლეტისებურ სახელურში, რომელსაც გვერდებიდან პლასტმასის ლოყები ჰქონდა დამაგრებული. იარაღი აღჭურვილი იყო ფიქსირებული სამიზნე მოწყობილობით და საკეცი დუგლუგით, რომელიც დაკეცილ მდგომარეობაში ლულის კოლოფის ზემოდან თავსდებოდა. 

აპერტურული ტიპის უკანა სამიზნე მოწყობილობა და მისროლის დროს ჰორიზონტალური შესწორებისთვის განკუთვნილი ექვსკუთხა ხრახნი

უკანა სამიზნე მოწყობილობა წარმოადგენდა ერთგვარ ფოლადის ფურცლისგან დაბეჭდილ ენას, რომელზეც შესრულებული იყო აპარტურული ტიპის სამიზნე ნასვრეტი (ჭუჭრუტანა). უკანა სამიზნის ენა ლულის კოლოფზე მაჰგრდებოდა ექვსკუთხა ხრახნის მეშვებით. აღნიშნული ხრახნის მოშვების შემდეგ შესაძლებელი იყო უკანა სამიზნის გადაადგილება ჰორიზონტალურად, რომლის წყალობითაც მისროლის დროს მოხდებოდა ჰორიზონტალური შესწორების შეტანა, ხოლო მისროლის შემდგომ ხრახნის ბოლომდე დაჭერით უკანა სამიზნის დაფიქსირება.

კარაბინი ჰორიზონტალური ტიბჟირით ნაცვლად დამატებითი წინა სახელურისა

ლულის გარშემო დამაგრებული იყო პერფორირებული (დანასვრეტებული) გარსაცმი, რომელიც იცავდა მსროლელს შემთხვევით ცხელ ლულაზე  ხელის მოკიდების დროს მიღებული დამწვრობისგან. გადასატენი სახელური შესრულებული იყო ლულის კოლოფის ზემოდან. მცველი განთავსებული იყო სასხლეტი კავის უკან და წარმოადგენდა ერთგვარ მცოცავ ენას, რომელიც ახდენდა სასხლეტის ბლოკირებას.

იარაღის სახელურის ლოყაზე მარჯვენა მხრიდან დატანილი იყო კობრას გამოსახულება და წარწერა “COBRA”

„Cobra“-ს წარმოებისთვის მისმა შემქმნელებმა დააფუძნეს კომპანია სახელწოდებით „Stellyte Arms Company“ (გარკვეულ წყაროებს თუ დავუჯერებთ კომპანიის სახელწოდებაში სიტყვა Stellyte მომდინარეობს კონსტრუქტორების გვარების სტილის და უაითის გაერთიანებით).

„Stellyte Arms Company“-ის მიერ პირველი პარტიის დამზადება განხორციელდა 1978 წელს და სულ 1 თვის განმავლობაში დამზადებულ იქნა დაახლოებით 150 ცალ ერთეულამდე კარაბინი „Cobra“ რის შემდეგაც წარმოება გაგრძელდა კომპანია „Bulawayo Armory“-ს მიერ. 

კარაბინის ლულის გარაცმის ქვემოდან დამაგრებული ჰორიზონტალური ტიბჟირი

ადრეული პარტიების კარაბინებს ლულის გარსაცმზე ქვედა მხრიდან დამაგრებული ჰქონდა დამატებითი ვერტიკალური სახელური, რომელიც შემდგომ პარტიებში ჰორიზონტალურმა ტიბჟირმა ჩაანაცვლა. თვითდამტენი კარაბინი „Cobra“ იწარმოებდა 1978 წლიდან 1980 წლის ჩათვლით და სულ დამზადებული ეგზემპლარების რაოდენობამ შეადგინა დაახლოებით 2500-3000 ცალი ერთეული.

პისტოლეტი MAMBA

70-ან წლებში როდეზიაში (დღევანდელი ზიმბაბვე) მიმდინარეობდა დაპირისპირება მმართველ ელიტას (ე.წ. თეთრი ელიტა) და ორ კონკურენტულ შავკანიანთა ორგანიზაციას ZANU-ს (Zimbabwe African National Union) და ZAPU-ს (Zimbabwe African People's Union) შორის, რაც საბოლოოდ გადაიზარდა ფართომასშტაბიან სამოქალაქო ომში. სამოქალაქო ომის შედეგად როდეზიას დაედო ემბარგო, რომელიც სხვადასხვა შეზღუდვებთან ერთად კრძალავდა იარაღის მიწოდებასაც. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სახელმწიფო ცდილობდა არალეგალური გზებით შეეტანა კონტრაბანდული იარაღი. ამას გარდა ცდილობდნენ მაქსიმალურად დაეტვირთათ ადგილობრივი (სამამულო) სამხედრო მრეწველობა. სწორედ ამ პერიოდში როდეზიაში ადგილობრივი კონსტრუქტორების მიერ განხორციელდა არა ერთი საინტერესო პროექტი და შემუშავდა სხვადასხვა სახის ცეცხლსასროლი იარაღი, რომელთა წარმოებაც შემდგომ ხდებოდა მეზობელ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში.  ცნობისთვის სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა იმავე პერიოდში ასევე იმყოფებოდა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის (UN-United Nations), მიერ დაწესებულ ემბარგოს ქვეშ. სწორედ ამ ფაქტებმა განაპირობა ის, რომ ამ ქვეყნებში შეიქმნა ერთგვარი საკუთარი და შეიძლება ითქვას უნიკალური საიარაღო და სამხედრო სამრწეველო სკოლა. ჩვენი სტატიის მთავარი გმირიც ამის ნათელი მაგალითია.  

1976 წელს როდეზიაში შემუშავდა სრულგაბარიტიანი თვითდამტენი პისტოლეტი, რომელიც არმიისთვის, სპეცდანიშნულების დანაყოფებისთვის და პოლიციისთვის უნდა ყოფილიყო განკუთვნილი. პისტოლეტს მიენიჭა სამუშაო სახელწოდება „მამბა“ („MAMBA“). სახელწოდება უკავშირდება აფრიკის ტერიტორიაზე მობინადრე, მსოფლიოში ერთერთ ყველაზე შხამიან და აგრესულ გველ შავ მამბას. ითვლება რომ სწორედ მის საპატივსაცემოთ დაარქვეს პისტოლეტს "მამბა".

თვითდამტენი პისტოლეტი მამბა (MAMBA)

პისტოლეტის პროექტირებაში გარდა ადგილობრივი კონსტრუქტორებისგან შემდგარი სამუშაო ჯგუფისა, მონაწილეობას იღებდნენ შვეიცარიელი, ბრიტანელი და ამერიკელი ემიგრანტები, რომელთა შორისაც იყო წარმოშობით ამერიკელი Joe Hale. სწორედ Joe Hale-მ შეიტანა პისტოლეტ „მამბას“ შემუშავებაში დიდი წვლილი.

პისტოლეტ Mamba-ში გამოყენებულია ბრაუნინგის ჩაკეტვის სქემა და მისი  ავტომატიკა მუშაობს ლულის მოკლე სვლის პრინციპით. საინტერესოა ის მომენტი, რომ პისტოლეტის ყველა ძირითადი და საპუსიხმგებლო დეტალი მთლიანად უმაღლესი ხარისხის უჟანგავი ფოლადისგან მზადდებოდა. პისტოლეტის სახელურის ლოყების დამზადება ხდებოდა შავი ფერის პლასტმასისგან. მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი განთავსებული იყო პისტოლეტის ჩარჩოზე მარცხენა მხარეს სასხლეტი კავის უკან.  დროშისებური მცველის ბერკეტი არის ორმხრივი და მისი გააქტიურებისას ხდება როგორც ჩახმახის, ასევე საკეტის ბლოკირება. პისტოლეტი იყენებს ორმაგი მოქმედების (SA/DA) დამრტყმელ-სასხლეტ მექანიზმს. უჩვეულო კონსტრუქციულ ნიუანსს წარმოედგენს ლულის არხში შესრულებულია 12 ცალი მიკრო ჭრილი. სხვადასხვა წყაროებს თუ დავუჯერებთ პისტოლეტის შეექმნის დროს ჩატარებული საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოებისას დადგინდა, რომ ლულის არხში 12 ცალი მიკრო ჭრილის გამოყენება დაახლოებით 10%-ით ზრდიდა ტყვიის საწყის სიჩქარეს და ამავდროულად მიიღწეოდა საუკეთესო სიზუსტე.

პისტოლეტ „MAMBA“-ს პირველი საცდელი ნიმუშები დამზადებულ იქნა როდეზიაში არსებულ კომპანიაში „Relay Products (Pty) Ltd.“, ხოლო 1977 წლის მეორე ნახევრიდან პისტოლეტების წარმოება გაგრძელდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე არსებულ საწარმოში  „Viper Engineering (Pty) Ltd“. პისტოლეტის გარკვეული დეტალების დამზადებას და აწყობას ასევე ახდენდა კომპანია „Sandock Austral Small Arms Factory“. პისტოლეტები მზადდებოდა უმაღლესი ხარისხის უჟანგავი ფოლადისგან და მისი დეტალების მორგებას წარმოების პროცესში ეთმობოდა საკმაოდ დიდი ყურადღება. მიუხედავად დამზადების უმაღლესი ხარისხისა პისტოლეტით არ ინტერესდებოდნენ ადგილობრივი ძალოვანი უწყებები. შემდეგ გადაწყვიტეს რომ MAMBA მცირე პარტიებად გაეტანათ ექსპორტზე, თუმცა მისი  თვითღირებულება იყო ძალიან მაღალი, ხოლო ცნობადობა დაბალი რის გამოც ამ პისტოლეტით არც სხვა ქვეყნის ძალოვანი უწყებები დაინტერესდნენ. საბოლოოდ პისტოლეტის წარმოების ლიცენზია 1980-ან წლების დასაწყისში მიყიდეს ამერიკულ კომპანიას „Navy Arms Company, Inc“, რომელიც რამოდენიმე წელი მცირე სერიებად აწარმოებდა პისტოლეტებს ორ სხვადასხვა კალიბრში. ერთი ძირითადი სახით 9x19mm Parabellum (9mm Luger) ტიპის ვაზნაზე, ხოლო მეორე 7,65x21mm Parabellum (.30 Luger) ტიპის ვაზნაზე, რომელიც განკუთვნილი უნდა ყოფილიყო იმ ქვეყნებში შესატანად, სადაც სამოქალაქო პირებს ეკრძალებოდათ 9x19mm Parabellum ტიპის ვაზნაზე გათვლილი პისტოლეტის შეძენა. (ცნობისთვის დღეს ასეთი კანონები კვლავაც მოქმედებს სხვადასხვა ქვეყნებში. მაგალითად იტალიაში და უკრაინაში არ შეიძლება, რომ მოქალაქეს ჰქონდეს 9mm Luger (9x19mm) ტიპის ვაზნაზე გათვლილი პისტოლეტი. სწორედ ამიტომ ამ ქვეყნებში სამოქალაქო ბაზრისთვის გამოიყენება 9x21mm კალიბრის ვაზნები).

მიუხედავად ამერიკული კომპანიის მცდელობებისა,  მოთხოვნა პისტოლეტ მამბაზე და ინტერესი არ წამოვიდა არც ძალოვანი უწყებებიდან და არც სამოქალაქო ბაზარზე მოიძებნა მისი ადგილი. ეს განპირობებული იყო მაღალი ღირებულებით და იმ ფაქტორით, რომ 80-ანი წლების დასაწყისში ამერიკის შეერთებულ შტატებში იარაღის სამოქალაქო ბაზარზე ნაკლებად ინტერესდებოდნენ 9mm Luger -ის ვაზნაზე გათვლილი პისტოლეტებით.  მაგ დროს აშშ-ში ძირითადად ადგილობრივი წარმოების რევოლვერები და .45ACP ტიპის ვაზნაზე გათვლილი პისტოლეტები ბატონობდნენ. ამ ყველაფერის შედეგად მამბას წარმოება სამუდამოდ შეწყდა. სულ ჯამში სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის და ამერიკული „Navy Arms Company, Inc“-ის მიერ დამზადებული პისტოლეტების რაოდენობამ შეადგინა რამოდენიმე ასეული. სამწუხაროდ ზუსტი ცნობები დამზადებული პისტოლეტების რაოდენობის შესახებ ვერ მოვიძიე. რიგ წყაროებში საუბრობენ 58-125 ცალ პისტოლეტამდე. ხოლო რიგი წყაროების თანახმად სულ ჯამში დამზადდა 250 ცალამდე პისტოლეტი.

პისტოლეტისთვის განკუთვნილი სტანდარტული ორრიგიანი მჭიდი იტევდა 15 ცალ ვაზნას. დაგეგმილი იყო ასევე  20, 25, 30 და 40 ცალ ვაზნაზე გათვლილი მჭიდების წარმოებაც, თუმცა სამუშაოები ამ მხრივ არ გასცდა საცდელ ნიმუშებს და მაღალი ტევადობის მჭიდები არ იქნა ჩაშვებული სერიულ წარმოებაში. ამას გარდა დაგეგმილი იყო პისტოლეტის მოდიფიკაციის წარმოება რომელსაც ექნებოდა სროლის რეჟიმების სელექტორი (გადამრთველი) ერთეულ და სრულიად ავტომატურ ჯერებზე. ასეთი პისტოლეტი აღჭურვილი უნდა ყოფილიყო მოხსნადი დუგლუგით (კონდახით). 

პისტოლეტი MAMBA სროლის რეჟიმების გადამრთველით (ე.წ. სელექტორით), რომელიც უზრუნველყოფდა ცეცხლის წარმოებას როგორც ერთეული გასროლებით, ასევე მოკლე ფიქსირებული ჯერებით 3-3 გასროლის სახით

რამდენადაც ცნობილია სხვადასხვა წყაროებით დამზადდა მხოლოდ ერთი ცალი ეგზემპლარი, რომელსაც შეეძლო ერთეული გასროლების გარდა ფიქსირებული ავტომატური ჯერებით ცეცხლის წარმოება 3-3 გასროლის სახით. ამ პისტოლეტის სროლის ტემპი მოკლე ჯერების შემთხვევაში შეადგენდა წუთში 1800 გასროლას.

Walther PP და PPK (ნაწილი 2)

სტატიის პირველი ნაწილი შეგიძლიათ იხილოთ ბმულზე -> Walther PP და PPK (ნაწილი 1)

1933 წლის მიწურულს  ვალტერის ფაბრიკამ მიიღო დაკვეთა Walther PPK-ზე, რომელიც სპეციალურად რაიხსცოიგმასტერაის (RZM-Reichszeugmeisterei) თანამშრომლებისთვის უნდა ყოფილიყო. უწყება RZM 1934 წლიდან 1945 წლის ჩათვლით წარმოადგენდა ერთგვარ ხარისხის მაკონტროლებელ ორგანოს.  იგი პასუხისმგებელი იყო სხვადასხვა სტრუქტურულ ერთეულებში და დანაყოფებში მიწოდებული მასალების, უნიფორმების და აღჭურვილობის ხარისხის კონტროლზე.  1933-1934 წლებში დამზადდა 3500 ცალი Walther PPK, რომელსაც საკეტის მარცხენა მხარეს დატანილი ჰქონდა RZM-ის ნიშანი.

ფოტოზე გამოსახულია Walther PPK მარკირებით RZM

1934 წელს ნაციონალ-სოციალისტურმა მოტორიზირებულმა კორპუსმა (NSKK-Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps)  ვალტერის ფაბრიკას დაუკვეთა პისტოლეტები Walther PP. აღნიშნული კორპუსი 1931-1945 წლებში წარმოადგენდა ნაცისტური პარტიის გასამხედროებულ სასწავლო ორგანიზაციას, რომელიც მიზნად ისახავდა ავტო და მოტო სატრანსპორტო საშუალებების როგორც ტექნიკურ, ასევე საქესპლუატაციო ინსტრუქტაჟს. შემდგომში მის ფუნქციაში დამატებით შედიოდა NSDAP -ის და საიერიშო დანაყოფის SA (Sturmabteilung) თანამდებობის პირების ტრანსპორტირება/გადაყვანა. სპეციალურად ამ დაკვეთის ფარგლებში 1935-1936 წლებში დამზადებულ იქნა დაახლოებით 6000 ცალი Walther PP, რომელთაც საკეტზე დატანილი ჰქონდა NSKK-ს გერბი.

ფოტოზე გამოსახულია Walther PP, რომელსაც საკეტზე დატანილი აქვს NSKK-ს გერბი

1936-1937 წლებში გერმანიის პოლიციის, სპეცსამსახურების და NSDAP -ის რიგებში ფართოდ დაიწყო გავრცელება Walther PP -მ და PPK-ამ. ამას გარდა ჰაერში მეორე მსოფლიო ომის დაწყების „სურნელი“ ტრიალებდა, რაც თავის მხრივ ნიშნავდა რომ არმიისთვის სხვადასხვა ტიპის ცეცხლსასროლ იარაღთან ერთად პისტოლეტის საჭიროება კიდევ უფრო პრიორიტეტული გახდებოდა. PP-ს და PPK-ს სერიული პარტიების დამზადების პარალელურად Walther-ის ფაბრიკაში ჯერ კიდევ პირველი მსოფლიო ომის პერიოდიდან მიმდინარეობდა 9x19mm Parabellum (9mm Luger) ტიპის ვაზნაზე გათვლილ საარმიო პისტოლეტზე მუშაობა. სამუშაოებს პირადად ფრიც ვალტერი (Fritz Walther) ხელმძღვანელობდა. სწორედ ამ სამუშაოების შედეგად 1930-ანი წლების მიწურულს გაჩნდა ლეგენდარული „Walther HP” (Heeres-Pistole - შეიარაღებული ძალების პისტოლეტი), რომელიც მცირედი გადამუშავების შემდგომ ცნობილი გახდა სახელწოდებით Walther P.38. აღნიშნულ სამუშაობზე სტატია შეგიძლიათ იხილოთ მოცემულ ბმულებზე: Walther P.38 შექმნის ისტორია ნაწ.1  და WaltherP.38 შექმნის ისტორია ნაწ.2 

1938 წელს Walther-ის ფაბრიკამ ირანისგან მიიღო დაკვეთა 2000 ცალ 9x17mm Browning Short (9mm Kurz იგივე .380ACP) ტიპის ვაზნაზე გათვლილ Walther PP -ზე, რომლებიც ირანის პოლიციისათვის უნდა ყოფილიყო განკუთვნილი. აღნიშნული პისტოლეტების დამზადება და მიწოდება განხორციელდა 1939-1940 წლებში. დღეს ეს პისტოლეტები იარაღის კოლექციონერთა წრეში ცნობილია სახელწოდებით „პერსიული კონტრაქტის ვალტერ PP“ და მათი ღირებულება საკოლექციო იარაღის ბაზარზე საკმაოდ მაღალია. 

ფოტოზე გამოსახული ე.წ. პერსიული კონტრაქტის Walther PP, სახელურის ქვემოთ განლაგებული მჭიდის ფიქსატორით

ირანისთვის განკუთვნილი პისტოლეტების საკეტზე მარცხენა მხრიდან შესრულებული იყო წარწერები სპარსულ (იგივე ფარსის) ენაზე. აქედან გამომდინარე ის გერმანული წარწერები, რომელიც სტანდარტულად იმ პერიოდის Walther PP -ს საკეტს უნდა ჰქონოდა მარცხენა მხარეს, გადატანილ იქნა მარჯვნივ. ირანისთვის განკუთვნილი ყველა პისტოლეტი გამოირჩევა სახელურის ქვემოთ განთავსებული მჭიდის მოსახსნელი ღილაკ-ფიქსატორით.

მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე ჯერ კიდევ არ იყო შეიარაღებაში მიღებული საარმიო პისტოლეტი „Walther P.38“. პირველი ოფიციალური შეკვეთა ვერმახტის მხრიდან საარმიო პისტოლეტზე განხორციელდა 1938 წლის მიწურულს. ამ შეკვეთის თანახმად ვალტერის ფაბრიკას უნდა მიეწოდებინა 410 000 ცალი ახალი საარმიო პისტოლეტი. 1939 წლის 1 სექტემბერს გერმანია თავს დაესხა პოლონეთს და განვითარებული მოვლენები გადაიზარდა კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე მასშტაბურ სისხლისმღვრელ კონფლიქტში მეორე მსოფლიო ომის სახით.

მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ განაპირობა გარკვეული შეფერხებები ახალი საარმიო პისტოლეტის (Walther HP) წარმოების კუთხით. 1939 წლის ზაფხულის მიწურულს ვერმახტს გადაეცა მხოლოდ 100 ცალი პისტოლეტი. ხოლო 1940 წლის 20 აპრილს Walther HP -ს გადამუშავებული ვერსია ოფიციალურად იქნა მიღებული შეიარაღებაში სახელწოდებით „Walther Pistole 38“ (შემოკლებით Walther P.38).

ვერმახტის რიგებში საარმიო პისტოლეტის მიწოდების დაგვიანებამ განაპირობა ის, რომ გერმანიის სახმელეთო ძალების შეიარაღების სამმართველო Heereswaffenamt  (შემოკლებით HWA. აღნიშნავენ აგრეთვე HwaA) კიდევ უფრო დაინტერესდა უკვე წარმოებაში არსებული და აპრობირებული კომპაკტური Walther PP-თი და Walther PPK-თი, რომელიც დღითიდღე უფრო პოპულარული და მოთხოვნადი ხდებოდა. ამას გარდა ის უწყებები, რომელთა რიგებშიც უკვე შეიარაღებაში იდგა Walther PP და PPK (ძირითადად ეს იყო პოლიცია და უსაფრთხოების სამსახური) უმაღლესი შეფასებით ახასიათებდნენ ამ პისტოლეტებს.

მიუხედავად იმისა, რომ Walther PP  და Walther PPK ვერ ჯდებოდა საარმიო პისტოლეტისთვის წაყენებულ მოთხოვნებში,  გერმანიის სახმელეთო ძალების შეიარაღების სამმართველომ (HwaA- Heereswaffenamt) გამოცადა 7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე გათვლილ Walther PP და Walther PPK. გამოცდებისას დადგინდა, რომ Walther PP-დან ნასროლი ტყვიის საწყისი სიჩქარე შეადგენდა 320მ/წამს, რაც აძლევდა ტყვიას იმხელა ენერგიას, რომ 50 მეტრზე თავისუფლად შეეძლო 110მმ სისქის ფიჭვის დაფის გახვრეტა. ასევე პისტოლეტს ჰქონდა საკმაოდ მაღალი სიზუსტე. 15 მეტრზე სროლისას ელიფსური გაფანტვის მაჩვენებელი შეადგენდა 50x40მმ-ს; 25 მეტრზე სროლისა 90x70მმ-ს; 35 მეტრზე სროლისას 110x90მმ-ს. 7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე გათვლილი Walther PPK-ს შემთხვეაში ტყვიის საწყისი სიჩქარე შეადგენდა 305-310მ/წამს. 15 მეტრზე სროლისას ელიფსური გაფანტვის მაჩვენებელი შეადგენდა 60x50მმ-ს; 25 მეტრზე სროლისა 100x80მმ-ს; 35 მეტრზე სროლისას 135x120მმ-ს.

ამავდროულად ორივე პისტოლეტი იყო საიმედო, ექსპლუატაციისთვის მარტივი, ერგონომიული, მსუბუქი უკუცემის ხარჯზე ადვილი იყო პისტოლეტიდან სწრაფი დამიზნების განხორციელება, ხოლო პრაქტიკული სწრაფსორლა შეადგენდა წუთში 40 გასროლას.

ამ ყველაფრის აწონ-დაწონვის შემდეგ გერმანიის სახმელეთო ძალების შეიარაღების სამმართველომ დაიწყო Walther PP-ს და Walther PPK-ს შესყიდვა იმ საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად, რომელიც ნაცისტური გერმანიის შეიარაღებული ძალების (ვერმახტი) მხრიდან მოდიოდა.

Walther PP და PPK მეორე მსოფლიო ომში

მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისისთვის „Walther PP“ პირველ რიგში მოხვდა უფროსი ოფიცრების, შტაბის ოფიცრების და  ზურგის ხაზში მოქმედი დანაყოფების შეიარაღებაში, როგორც ვერმახტში, ისევე სამხედრო-საჰაერო ძალების ლუფტვაფეს (Luftwaffe) გარკვეული დანაყოფების შეიარაღებაში. ამას გარდა „Walther PP“ -ს იყენებდნენ შემდეგი უწყებები: დაცვის რაზმის SS-ის (Schutzstaffel) საველე ჯარი, უშიშროების სამსახური SD (Sicherheitsdienst), საიერიშო დანაყოფი SA (Sturmabteilung), საიდუმლო პოლიცია ე.წ. გესტაპო (Geheime Staatspolizei) და სხვა. გარდა ზემოაღნიშნულისა ოფიცრები საკუთარი ხარჯებით ყიდულობდნენ „Walther PP“-ს, როგორც სათადარიგო იარაღს. იგივე ბედი ეწია Walther PPK-საც, რომელიც ამავდროულად ვერმახტის უფროსი სამეთაურო შემადგენლობის რიგებშიც მრავლად ხვდებოდა. პისტოლეტების გარკვეული ნაწილი ასევე მოხვდა რეიხის იუსტიციის სამინისტროს რიგებშიც. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ Walther PPK-ს ასევე დამატებითი იარაღის სახით ატარებდნენ ტანკისტები და პილოტები. გარკვეული წყაროების თანახმად 1944 წლიდან Walther PP-ს გადასცემდნენ ვერმახტის ოფიცერთა სასწავლებლის კურსდამთავრებულებსაც.

ომის პერიოდში (კონკრეტულად 1940-1944 წლებში) დამზადებული Walther PP

ომის პერიოდში დამზადებული პისტოლეტები ძირითადად გამოირჩეოდა შესრულების დაბალი ხარისხით, თუმცა ეს არ ახდენდა გავლენას პისტოლეტის საიმედოობაზე. 1942-1945 წლებში პისტოლეტის გარკვეული დეტალები გარდა ვალტერის ფაბრიკისა ასევე მზადებოდა საკონცენტრაციო ბანაკებში.

ომის პერიოდში (კონკრეტულად 1940-1944 წლებში) დამზადებული Walther PPK

საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოები

1941-1942 წლებში Walther-ის ფაბრიკაში ტარდებოდა საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოები, რომელიც მიზნად ისახავდა პისტოლეტის წარმოების გამარტივებას და თვითღირებულების შემცირებას. ამავდროულად ფრიც ვალტერის თაოსნობით მუშაობდნენ პისტოლეტის მასის (წონის) შემცირებაზეც. სწორედ ზემოაღნიშნული სამუშაოების შედეგად  1942-1944 წლებში წარმოებულ იქნა 8000 ცალი Walther PP და 6000 ცალი Walther PPK, რომელთა ჩარჩოც დურალუმინის შენადნობისგან იყო დამზადებული.

Walther PPK და Walther PP დურალუმინის შენადნობისგან დამზადებული ჩარჩოთი (1942-1944 წლები)

წარმოების გამარტივების და პისტოლეტის თვითღირებულების შემცირების მიზნით 1944 წლის მეორე ნახევრიდან დამზადებულ პისტოლეტებზე გაქრა სავაზნეში ვაზნის მაჩვენებელი ინდიკატორი. ასევე 1944 წლიდან დამზადებულ Walther PP-ზე არ ხდებოდა არანაირი წარწერების შესრულება. მხოლოდ საკეტის მარცხენა მხარეს მითითებული იყო სერიული ნომერი და დამღა ac. აღნიშნული დამღა წარმოადგენდა Walther -ის ფაბრიკის დაშიფრულ აღნიშვნას. რიგ წყაროებს თუ დავუჯერებთ, ასეთი დაშიფრული სახელწოდების მინიჭება განპირობებული იყო იმით, რომ მოწინააღმდეგე მხარეებს ვერ მოეხდინათ იდენტიფიცირება თუ კონრეტულად სად და რომელი ფაბრიკის ტერიტორიაზე იყო დამზადებული პისტოლეტი.

1944-1945 წლებში დამზადებული Walther PP მარკირებით ac

საინტერესოა ის ფაქტიც რომ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ადგილი ჰქონდა ასევე Walther PPK-ს ბაზაზე სპეციალიზერებული მოდელის (სახელწოდებით Walther KPK) შექმნასაც, რომელიც მხოლოდ საცდელი ეგზემპლარების სახით დამზადდა. სტატია ამ საცდელ პისტოლეტზე შეგიძლიათ იხილოთ მოცემულ ბმულზე „Walther KPK“ 

სულ წარმოების მასშტაბები მეორე მსოფლიო ომამდე და 1939-1945 წლებში

ვინაიდან მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ბევრი პისტოლეტი უგზო უკვლოდ დაიკარგა ასევე განადგურდა გარკვეული დოკუმენტაცია და ჩანაწერები, არ არსებობს ზუსტი ცნობები გერმანიაში Walther-ის ფაბრიკის მიერ დამზადებული პისტოლეტების რაოდენობის შესახებ. თუმცა არსებობს გარკვეული ვარაუდები, მოსაზრებები და სერიული ნომრების ანალიტიკის მეშვეობით მიღებული მონაცემები. გარკვეულ წყაროებში გვხვდება შემდეგი სახის ინფორმაცია: Walther PP-ს და PPK-ს წარმოების დაწყებიდან, მეორე მსოფლიო ომის დასასრულამდე სულ ჯამში გერმანიაში დამზადდა დაახლოებით 200 000 ცალი Walther PP (აქედან 10 000 ცალი გათვლილი იყო ბრაუნინგის 9x17 მმ-ან მოკლე ვაზნაზე, რომლის მჭიდშიც ჩადიოდა 7 ცალი ვაზნა და მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი შესრულებული იყო სახელურის ქვემოდან. ასეთი ღილაკ-ფიქსატორით იწარმოებოდა ასევე 7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე გათვლილი ვარიანტიც).

7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე გათვლილი Walther PP, რომელსაც მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი სახელურის ქვემოდან აქვს შესრულებული. პისტოლეტის ჩარჩოზე დატანილი მარკირება PDM მოწმობს, რომ პისტოლეტი მიუნჰენის პოლიციის დეპარტამენტს ეკუთვნის

რაც შეეხება PPK -ს წარმოებს. გარკვეულ წყაროებში გვხდება შემდეგი ინფორმაცია, რომ სულ 1931-1945 წლებში დამზადდა დაახლოებით 150 000 ცალი Walther PPK (რომლიდანაც 3000 ცალი გათვლილი იყო ბრაუნინგის 9x17 მმ-ან მოკლე ვაზნაზე. მჭიდში ჩადიოდა 6 ცალი ვაზნა და მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი შესრულებული იყო სახელურის ქვემოდან). ხოლო რიგი წყაროების თანახმად Walther PP-ს და Walther PPK-ს წარმოების სტატისტიკა ქრონოლოგიურად ასე გამოიყურება:

Walther PP

პერიოდი

Walther PP

კალიბრი

1929-1930

5000 ცალი (დიდი ნასვრეტიანი ჩახმახით)

7,65X17 მმ

1930-1934

30 000 ცალი

7,65X17 მმ

1932-1934

2000 ცალი (მჭიდის ქვედა ღილაკით)

9X17მმ

1935-1936

6000 ცალი სპეციალური მარკირებით NSKK

7,65X17 მმ

1934-1940

150 000 ცალი

7,65X17 მმ

1940-1942

10 000 ცალი (მჭიდის ქვედა ღილაკით)

9X17მმ

1940-1944

165 000 ცალი

7,65X17 მმ

1942-1944

8000 ცალი (ალუმინის ჩარჩოთი)

7,65X17 მმ

1944-1945

10 000 ცალი (კომპანიის სავაჭრო ნიშნების გარშე. მხოლოდ მარკირება AC)

7,65X17 მმ

სულ ჯამში:

386 000 ცალი პისტოლეტი (აქედან 12 000 ცალი მჭიდის ქვედა ღილაკით გათვლილი ვაზნაზე 9x17. მჭიდის ტევადობა 7 ცალი ვაზნა)


Walther PPK

წელი

Walther PPK

კალიბრი

1931-1932

20 000 ცალი

7,65X17 მმ

1932-1934

1000 ცალი (მჭიდის ქვედა ღილაკით)

9X17მმ

1933-1934

3500 ცალი (საკეტზე არსებული მარკირებით RZM)

7,65X17 მმ

1934-1940

10 0000 ცალი (კომერციული დანიშნულებით)

7,65X17 მმ

1935-1937

5000 ცალი (პარტიული ლიდერებისთვის ტარზე არწივით და უმაღლესი ხარისხის პრიალა დაფარვით)

7,65X17 მმ

1940-1942

2000 ცალი (მჭიდის ქვედა ღილაკით)

9X17მმ

1940-1944

90 000 ცალი

7,65X17 მმ

1942-1944

6000 ცალი (დურალუმინის ჩარჩოთი)

7,65X17 მმ

სულ ჯამში:

137 500 ცალი პისტოლეტი (აქედან 3000 ცალი მჭიდის ქვედა ღილაკით გათვლილი ვაზნაზე 9x17. მჭიდის ტევადობა 6 ცალი ვაზნა)


ისტორიული ფაქტები

ერთერთი ყველაზე დიდი ისტორიული მოვლენა, რომელიც შეიძლება უკავშირდებოდეს ვალტერ PPK-ს არის ადოლფ ჰიტლერის სიკვდილი. ითვლება რომ ადოლფ ჰიტლერმა თავი Walther PPK-თი მოიკლა, თუმცა ეს არაა ოფიციალურად დადასტურებული. მეორე ვერსიით (რომელიც ასევე ლეგენდის დონეზე არსებობს) ჰიტლერმა უნგრული წარმოების, კერძოდ რუდოლფ ფრომერის კონსტრუქციის პისტოლეტით Frommer model Stop მოიკლა თავი. ზოგადად ცნობილია, რომ Frommer Stop იყო ჰიტლერის საყვარელი პისტოლეტი და სწორედ მას ატარებდა პიჯაკის ჯიბეში.

რუდოლფ ფრომერის კონსტრუქციის უნგრული პისტოლეტი Frommer Stop

მეორე მსოფლიო ომის მიწურულს Walther-ის ფაბრიკა მოექცა საბჭოთა კავშირის არმიის ხელში და შეუჩერდა იარაღის წარმოების უფლება. დაზგების და დანადგარბის ნაწილი წაღებულ იქნა საბჭოთა კავშირში, გარკვეული ნაწილი განადგურდა, ხოლო რაღაც ნაწილი და დოკუმენტაცია ასევე ხელში ჩაიგდეს ამერიკელებმა. ფრიც ვალტერი მის ძმებთან ერთად გაიქცა გერმანიიდან. ცნობილია, რომ მან თან გაიყოლა საქაღალდეები რომელშიც მოთავსებული იყო იარაღის ნახაზები და ტექნიკური დოკუმენტაცია, ასევე 80-ზე მეტი საპატენტო დოკუმენტაცია, რომელიც მის იარაღებს ეხებოდა.

მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ნაალაფარის სახით მოპოვებული უამრავი Walther PP და Walther PPK მთელ მსოფლიოს "მოედო". რამოდენიმე ქვეყანამ იმდენი რაოდენობით ჩაიგდო ხელში ეს პისტოლეტები, რომ არაოფიციალურად სხვადასხვა ძალოვანი უწყებების შეიარაღებაშიც კი მიიღო.

1947 წელს ფრიც ვალტერი დაბრუნდა სამშობლოში და დაიწყო ახალი ფაბრიკის აღმშენებლობა, რომელიც მდებარეობდა ულმში (Ulm) ძველი ფეხსაცმლის ფაბრიკის ბაზაზე. კომპანია თავდაპირველად მუშაობდა მექანიკური მთვლელი მანქანების (ე.წ. კალკულატორების) წარმოებაზე, 1949 წლის აპრილში ქარხანამ იზეიმა 1000 მთვლელი მაქანის დამზადება.   

ვალტერის მიერ წარმოებული მექანიკური გამომთვლელი მანქანა ეგრედწოდებული Rechenmaschine

აღსანიშნავია რომ ომის დასრულების შემდგომ სამშობლოში დაბრუნებულ ფრიც ვალტერს არ ჰქონდა იარაღის წარმოებისათვის არც მატერიალური და არც ტექნიკური საშუალება. სწორედ ამიტომ Walther PP-ს და PPK-ს წარმოების ლიცენზია  გადასცა ფრანგულ კომპანიას Manurhin-ს (Manufacture de Machines du Haut-Rhin). ცნობილია, რომ კომპანია „Manurhin“ მცირესერიულად აწარმოებდა Walther PP-ს და PPK-ს 1947 წლიდან ხოლო 1952 წელს წარმოებამ მიიღო ფართომასშტაბიანი ხასიათი და გაგრძელდა 1986 წლამდე. 

ფრანგულ კომპანია Manurhin-ის (Manufacture de Machines du Haut-Rhin) მიერ დამზადებული Walther PP

ითველება რომ საფრანგეთში დამზადებული პისტოლეტები არაფრით არ ჩამოუვარდებოდა მეორე მსოფლიო ომამდე გერმანიაში უმაღლესი ხარისხით დამზადებულ პისტოლეტებს, ხოლო ფრანგული პისტოლეტების დაფარვა იყო იმდენად მაღალი დონის, რომ ბევრი კოლექციონერი ამ პისტოლეტებს ადარებს სპეციალურად NSDAP -ის მაღალჩინოსნებისთვის (ლიდერებისთვის) დამზადებულ გერმანული პისტოლეტების დაფარვას.

ფრანგულ კომპანია Manurhin-ის (Manufacture de Machines du Haut-Rhin) მიერ დამზადებული Walther PPK

მიუხედავად იმისა, რომ კომპანია Walther მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდგომ პერიოდში და არც 1950-ან წლების დასაწყისში არ აწარმოებდა ცეცხლსასროლ იარაღს, ფრიც ვალტერი გამიზნულად აგროვებდა თანხას იარაღის წარმოების აღსადგენად, მისი საწარმოც ფართოვდებოდა ძლიერდებოდა და ნელი ტემპით ცდილობდა დაბრუნებულიყო იარაღის წარმოებაში. 1950 წელს დღის სინათლე იხილა ვალტერის პნევმატური იარაღების მცირე პარტიამ რომელიც 100 ცალის ოდენობით დამზადდა. 

1953 წელს ვალტერმა დაიწყო მცირეკალიბრიან .22LR ტიპის ვაზნებზე გათვლილი საასპარეზო ცეცხლსასროლი შაშხანების წარმოება, რომელიც ცნობილი გახდა სერიული სახელწოდებით KKS და KKM. ამგვარად შეიძლება ითქვას, რომ Walther-ის საიარაღო ფაბრიკა „მკვდრეთით აღსდგა“ და კვლავ ჩამოყალიბდა როგორც იარაღის მწარმოებელი კომპანია იურიდიული სახელწოდებით „Carl Walther GmbH“ (GmbH იშიფრება როგორც Gesellschaft mit beschränkter Haftung - ქართულად ნიშნავს შპს-ს [შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება]). კომპანია სწრაფი ტემპებით ცდილობდა იარაღის ბაზარზე ხელახალ დამკვიდრებას, ხოლო საწარმოო დაზგა-დანადგარები/ჩარხები და Walther-ში დასაქმებული თანამშრომლები სულ უფრო მეტად დატვირთულ სამუშაო რეჟიმზე გადადიოდნენ. წინ ახალი გამოწვევების ერა იწყებოდა!

გაგრძელება იქნება!

Walther PP და PPK (ნაწილი 1)

აღნიშნულ სტატიაზე „მუშაობა“ წლები გრძელდებოდა და ბლოგზე განსათავსებელ სტატიათა დრაფტებში ინახებოდა. ვერ ვიტყვი, რომ როგორც მჩვევია (თავის ქება გამომივიდა) ისე, საფუძვლიანად ვმუშაობდი ამ სტატიაზე. პერიოდულად გავხსნიდი, დავწერდი ორიოდე სიტყვას, მერე დავხურავდი, მერე ისევ გავხსნიდი და ასე გრძელდებოდა საკმაოდ დიდი პერიოდი. მაგრამ, როგორც იტყვიან ყველაფერს აქვს დასაწყისი და დასასრული. შესაბამისად გადავწყვიტე დავასრულო ეს სტატიაც და განვათავსო ბლოგზე. 

რამოდენიმე ხნის წინ მეგობარმა შეიძინა 2 ცალი Walther PPK. ერთი ყველაზე გავრცელებულ კალიბრში 7,65 mm Browning (.32ACP), ხოლო მეორე კი წრიული აალების .22LR კალიბრის ვაზნაზე გათვლილი, რომელსაც ამავდროულად აქვს საკეტ-გარსაცმს მიღმა გამოშვერილი ლულის გრძელი ცხვირი მაყუჩის დასამაგრებელი ხრახნით. ამას გარდა ჩემს უფროს მეგობარს ზაზა კაციტაძეს კოლექციაში აღმოაჩნდა იშვიათი ადრეული პერიოდის Walther PPK ბერლინის პოლიციის დამღით. 

ადრეული Walther PPK

ზემოაღნიშნული ფაქტები გახდა ერთერთი დამაჩქარებელი მიზეზი იმისა, რომ განმეთავსებინა ეს სტატია ბლოგზე. პირველ რიგში მადლობა ზაზა კაციტაძეს და გიორგი ჯაფარიძეს. მათი დახმარების გარეშე დიდ ხანს იდებოდა ეს სტატია დაუსრულებელი. კიდევ ერთი მომენტი რომელიც უდაოდ იმსახურებს აღნიშვნას არის ის, რომ დღეს 22 ნოემბერს გახლავთ კომპანია Walther-ის დამფუძნებლის კარლ ვალტერის (Carl Wilhelm Freund Walther) დაბადების დღე. შესაბამისად ერთგვარ სიმბოლურ ხასიათს ატარებს ჩვენს ვებ გვერდზე  ამ სტატიის გამოქვეყნება 22 ნოემბერს.

Carl Wilhelm Freund Walther (1858 - 1915)

1920-ანი წლების დასაწყისში გერმანია მკვეთრად განიცდიდა ძალოვანი  უწყებების შემადგენლობისთვის მოკლელულიანი იარაღის დეფიციტს. ამას გარდა საპოლიციო პისტოლეტის სახით მათ არ ჰქონდათ ერთიანი სტანდარტული საშტატო იარაღი, შესაბამისად პოილიციის თანამშრომლები შეიარაღებული იყვნენ სხვადასხვა მწარმოებლის და მოდელის პისტოლეტებით, რაც იწვევდა გარკვეული სახის ლოჯისტიკურ პრობლემებს. ხშირ შემთხვევაში რთული იყო სათადარიგო ნაწილების მოძიება, პისტოლეტების რემონტი და მომსახურება. შესაბამისად გარკვეული უწყებებიდან წამოვიდა დაკვეთა, რომლის თანახმად უნდა შემუშავებულიყო ახალი ცეცხლსასროლი პისტოლეტი. ახალ პისტოლეტს სხვადასხვა უწყებები საშტატო სახით მიიღებდნენ შეიარაღებაში. ვერსალის შეთანხმებიდან გამომდინარე გერმანიას იმ პერიოდში ეკრძალებოდა 8 მმ-ზე მეტი კალიბრის და 100-მმ-ზე გრძელი ლულის მქონე ცეცხლსასროლი პისტოლეტის წარმოება, სწორედ ამიტომ გადაწყდა, რომ ახალი პისტოლეტი გათვლილი იქნებოდა ბრაუნინგის 7,65მმ-ან ვაზნაზე (.32ACP). ახალი პისტოლეტის შემუშავებაში ჩაერთო იარაღის სწარმო “Vaffenfabrik Walther ”, რომლის მთავარ კონსტრუქტორს და ინჟინერს იმ პერიოდისათვის წარმოადგენდა კარლ ვალტერის უფროსი შვილი ფრიც ვალტერი (Fritz Walther). 

Fritz Walther (1889 - 1966)

ფრიც ვალტერმა ჯერ კიდევ 1908 წელს დაიწყო თვითდამტენი პისტოლეტების შემუშავება და 20 წლის მანძილზე შექმნეა არაერთი სხვადასხვა სახის მოდელი, რომლებიც ნაკლებად გამოირჩეოდნენ პოპულარობით, თუმცა გარკვეული მათგანი ასე თუ ისე მოწონებას იმსახურებდა და გერმანიის პოლიციის რიგებშიც კი იყენებდნენ. ასევე ფრიც ვალტერის მიერ შექმნილი პისტოლეტების გარკვეული ნაწილი პირველი მსოფლიო ომის დროს გერმანიის არმიამაც შეიძინა. აქვე ავღნიშნავ, რომ პირველ მსოფლიო ომის პერიოდში გერმანიის არმია სერიოზული დეფიციტიდან გამომდინარე ყიდულობდა გერმანიაში წარმოებულ  6,35 და 7,65 მმ-ან ბრაუნინგის ვზანაზე გათვლილ სხვადასხვა თვითდამტენ პისტოლეტებს, რათა დაეკმაყოფილებინა სამეთაურო შემდაგენლობა.  

Walther Model 8

შორს რომ არ წავიდეთ... 1928 წლის დასაწყისში ფრიც ვალტერის თაოსნობით მოხდა ახალი პისტოლეტის შემუშავება. პროტოტიპის საფუძვლად აღებულ იქნა 6,33მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე (.25ACP) გათვლილი ფრიც ვალტერის ჯიბის პისტოლეტი Walther Model 8.

ახალი პისტოლეტის მოქმედი პროტოტიპი გამოჩნდა იმავე 1928 წელს, რომელსაც ჰქონდა ამბიციური სახელწოდება Walther "Polizei Modell" (შემოკლებით Walther PM). პისტოლეტი გათვლილი იყო ბრაუნინგის 7,65მმ-ან ვაზნაზე (7,65x17mm Browning) და მუშაობდა თავისუფალი საკეტის პრინციპით.

ფოტოზე გამოსახულია Walther -ის პროტოტიპი "Polizei Modell" (PM). სწორედ აღნიშნული მოდელი გახლავთ ლეგენდარული Walther PP -ს წინაპარი. მის მჭიდში 10 ცალი 7,65მმ-ანი ბრაუნინგის ვაზნა ჩადიოდა და დროშისებური მცველი განთავსებული იყო ჩარჩოზე სასხლეტი კავის უკან. 

მოგვიანებით ფრიც ვალტერის მიერ დამზადდა კიდევ ერთი გადამუშავებული საცდელი პროტოტიპი, რომლის სახელურიც დამოკლდა და მჭიდში უკვე 8 ცალი 7,65მმ-ანი ბრაუნინგის ვაზნა თავსდებოდა.

საცდელი პროტოტიპი 8 ცალ ვაზნაზე გათვლილი მჭიდით

1928 წლის მიწურულს პისტოლეტმა კვლავ გაიარა გარკვეული გადამუშავება დროშისებური მცველის ბერკეტმა საკეტ-გარსაცმის მარცხენა მხარეს გადანიცვლა და მცირედით შემცირდა პისტოლეტის სიგრძე. 

პროტოტიპი საკეტზე განთავსებული დროშისებური მცველით. აღნიშნულ პროტოტიპში უკვე გამოკვეთილია ყველასათვის ნაცნობი Walther PP-ს ძირითადი იერი

მორიგი კონსტრუქციული ცვლილებების შედეგად 1929 წელს დღის სინათლე იხილა ახალმა პისტოლეტმა სახელწოდებით საპოლიციო პისტოლეტი Walther "Polizei Pistole” (შემოკლებით Walther PP). PP ტაქტიკურ-ტექნიკური მახასიათებლებით არ არღვევდა ვერსალის შეთანხმებას, ხოლო საბრძოლო თვისებებით გარკვეულ წილად ახლოს იდგა საარმიო პისტოლეტებთან.

პირველი პარტიების (1929-1930 წლები) დროს დამზადებული Walther "Polizei Pistole” (შემოკლებით Walther PP). ფოტოზე არსებული ეგზემპლარი გამოირჩევა ჩახმახში შესრულებული დიდი ნასვრეტით. ასეთი პისტოლეტი დამზადდა დაახლოებით 5000 ცალის ოდენობით

ხაზგასასმელია ის მომენტი, რომ პისტოლეტს ჰქონდა ორმაგი მოქმედების სასხლეტი მექანიზმი (მუშაობდა როგორც ერთმაგ რეჟიმში [SA] ასევე ორმაგი ე.წ. თვითშეყენეაბდი სახით [DA]), რაც თვითდამტენ პისტოლეტებში ერთგვარ „ახალ ხილს“ წარმოადგენდა. რეალიურად ორმაგი მოქმედების (DA) მქონე სასხლეტი მექანიზმის მქონე პისტოლეტი  Walther PP-ზე ბევრად ადრე, ჯერ კიდევ პირველ მსოფლიო ომამდე გამოიყენებოდა ჩეხოსლოვაკიურ და ავსტრიულ პისტოლეტებში სახელწოდებით „პატარა ტომი“ (Little Tom), რომლის კონსტრუქტორიც გახლდათ ალოის ტომიშკა (Alois Tomiška). მაგრამ აღნიშნული პისტოლეტები არ სარგებლობდა პოპულარობით, შესაბამისად ითვლება, რომ Walther PP იყო პირველი კომერციულად წარმატებული პისტოლეტი ორმაგი მოქდების სასხლეტი მექანიზმით.

ალოის ტომიშკას (Alois Tomiška) მიერ შექმნილი პისტოლეტი "პატარა ტომი" (Little Tom)

ფაქტიურად ვალტერ PP -ს გამოჩენამ განაპირობა ყველა სხვა დანარჩენი თვითდამტენი პისტოლეტის ერთგვარი მორალურად მოძველება. მას ჰქონდა გარკვეული უპირატესობა როგორც ტექნიკური/კონსტრუქციული (აგებულების), ასევე ერგონომიული და პრაქტიკული გამოყენების კუთხით. ამას გრადა მისი დახვეწილი ვიზუალური მხარე არავის ტოვებდა გულგრილს.

ისრით მონიშნულია Walther PP- ს ლულის სავაზნეში ვაზნის მაჩვენებელი ინდიკატორი რომელიც ფოლადის წკირის სახით იყო შესრულებული. თუ პისტოლეტის სავანზეში მოთავსებული იყო ვაზნა, ფოლადის წკირის კუდი პისტოლეტის საკეტის უკანა ნაწალში (ჩახმახის ზემოთ) იკავებდა გამოშვერილ მდგომარეობას, რაც ატყობინებდა მსროლელს იმის შესახებ, რომ პისტოლეტის სავაზნეში მიწოდებულია ვაზნა. ეს დეტალი შემდგომში გახდა ვალტერის ერთგვარი სავიზიტო ბარათი და გამოიყენებოდა სხვა პისტოლეტებშიც (Walther PPK, Walther P.38). სიბნელეში ან ცუდი განათების პირობებში მსროლელს შეეძლო თითის მოსმით მოესინჯა ინდიკატორი და ასე შეემოწმებინა სავაზნეში ვაზნის არსებობა.

პისტოლეტის საკეტზე მარცხენა მხრიდან განთავსებული დროშისებური მცველი წარმოადგენდა ერთგვარ დეკოკერს. შეყენებული ჩახმახის შემთხვევაში თუკი მსროლელი გააქტიურებდა მცველს (გააქტიურება ხდება დროშისებური ბერკეტის დაბლა დაწევით), ჩახმახი მოახდენდა ავტომატურად უსაფრთხო დაშვებას. გააქტიურებული მცველის დროს მსროლელს შეეძლო პისტოლეტის საკეტის გახსნა (გადატენვა). ანუ გააქტიურებული მცველი არ ახდენდა საკეტის ბლოკირებას ისე, როგორც რიგ პისტოლეტებში. მაგალითად მაკაროვის სისტემის პისტოლეტში (ПМ). 

1929 წელს საცდელი პარტიის დამზადების შემდეგ Walther PP ჩაეშვა სერიულ წარმოებაში და პირველმა პისტოლეტებმაც დაიწყეს გამოჩენა გერმანიის პოლიციის რიგებში. 

პისტოლეტის წარმოება ხდებოდა ფაბრიკაში “Waffen-Fabrik Walther” რომელიც მდებარეობდა ქალაქ  Zella-Mehlis-ში. თამამად შეიძლება ითქვას, რომ კომპანიის ისტორიაში პისტოლეტი PP იყო ყველაზე დიდი ნახტომი, რამაც ასე ცნობადი გახადა  კომპანია Walther საიარაღო ინდუსტრიაში.

სერიული Walther PP


საერთო ჯამში პისტოლეტი PP გამოირჩეოდა დამზადების მაღალი ხარისხით, იყო ელეგანტური, მარტივი დასაშლელი, ხოლო საველე პირობებში მისი წმენდა/მომსახურება მარტივიად ხდებოდა, რადგან ყველა დეტალი კონსტრუქციიდან გამომდინარე ადვილად იყო ხელმისაწვდომი/დათვალიერებადი. ასევე პისტოლეტის გაბარიტები იძლეოდა შესაძლებლობას, რომ საჭიროების შემთხვევაში ფარულად სატარებლადაც გამოყენებულიყო. ზემოაღნიშნულის წყალობით Walther PP  ნელნელა იკიდებდა ფეხს გერმანიის პოლიციის რიგებში. ამას გარდა პისტოლეტების წარმოება ხდებოდა კომერციული მიზნითაც და მცირე რაოდენობით სხვა ქვეყნებშიც გადიოდა ექსპორტზე.

პისტოლეტების გარკვეული ნაწილი მცირე საცდელი პარტიის სახით გამოცადა ასევე გერმანიის არმიამაც. თუმცა თავდაპირველად სამხედროები ნეგატიურად იყვნენ განწყობილი პისტოლეტის მიმართ და უარს აცხადებდნენ მის შეიარაღებაში მიღებაზე. მთავარ უარყოფით მიზეზად სახელდოებოდა Walther PP-ს მცირე გაბარიტები და შედარებით სუსტი 7,65მმ-ანი ბრაუნინგის ვაზნა. ბუნებრივია, რომ პისტოლეტი არ იყო შექმნილი როგორც საველე და საარმიო სრული ზომის იარაღი ძლიერ 9მმ-ან (9x19 Parabellum) გერმანულ საშტატო ვაზნაზე და ეს იწვევდა სამხედროების მხრიდან ნეგატიურ შეფასებას. არცაა გასაკვირი რადგან ამ სამხედროების უმეტესობა მანამდე ძირითადად გეორგ ლუგერის საარმიო პისტოლეტ P.08-ს იყენებდნენ.

1930 წელს პისტოლეტი „Walther PP“ მოექცა ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტიის (NSDAP-Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei) ხელმძღვანელობის ყურადღების ცენტრში, რასაც მოჰყვა პარტიის მხრიდან გარკვეული შეკვეთების განხორციელება. შეკვეთილი პისტოლეტები თავდაპირველად დაურიგდათ პარტიულ ხელმძღვანელებს, ხოლო მოგვიანებით უფროს ოფიცერთა შემადგენლობას.

Walther PP-ს მჭიდები თავდაპირველად გამოდიოდა მხოლოდ ბრტყელი ძირით, ხოლო მოგვიანებით მჭიდის ძირზე გამოჩნდა პლასტმასის მოგრძო ქუსლი, რომელიც უფრო მოსახერხებელს ხდიდა პისტოლეტის ჭერას. ხშირ შემთხვევაში პისტოლეტი ქარხნულად კომპლექტდებოდა 1 ცალი მჭიდით რომელსაც ჰქონდა ბრტყელი ძირი, ხოლო მეორე მჭიდის ძირზე დამაგრებული იყო პლასტმასის მოგრძო ქუსლი.

ბოლო ვაზნის გასროლის შემდეგ პისტოლეტის საკეტ-გარსაცმი დგება შემაფერხებელზე ღია მდგომარეობაში. პისტოლეტს არ აქვს გარეგანი ბერკეტი, რომლის მეშვეობითაც მსროლელი დააბრუნებს საკეტს საწყის პოზიციაში. ამისათვის აუცილებელია მოვხსნათ ცარიელი მჭიდი და საკეტ-გარსაცმის მცირდი მოქაჩვით და ხელის გაშვებით გავანთავისუფლოთ იგი, ან გავაკეთოთ იგივე ოპერაცია სავსე მჭიდის მორგების შემდეგ. შესაბამისად ასეთ დროს მოხდება მჭიდში არსებული ვაზნის მიწოდება ლულის სავაზნეში და იარაღი მზად იქნება სასროლად.

1930 წელს პრუსიის შინაგან საქმეთა სამინისტროს დაკვეთით კომპანია Walther-მა მიიღო დავალება, რომლის თანახმად საიდუმლო სამსახურებისთვის Walther PP-ს ბაზაზე უნდა შემუშავებულიყო ფარულად სატარებლად განკუთვნილი უფრო მცირეგაბარიტიანი პისტოლეტი. სხვადასხვა ცდების შემდეგ კომპანიამ 1931 წელს წარმოადგინა მოდიფიკაცია, რომელსაც მიენიჭა სახელწოდება “Walther PPK” (სრული სახელწოდება Walther Polizeipistole Kriminal). ვინაიდან Walther PPK წარმოადგენს Walther PP-ს მცირეგაბარიტიან დამოკლებულ ვარიანტს, ხშირად  აღნიშვნაში დამატებულ ასო K-ს არასწორად შიფრავენ როგორც „kurz“ (გერმანულად ნიშნავს მოკლეს).

Walther PPK-ს დამოკლებული ჰქონდა ლულა, საკეტ-გარსაცმი, ჩარჩო და სახელური. ამგვარი ცვლილების შედეგად პისტოლეტის სიგრძე შემცირდა 16მმ-ით, სიმაღლე 10მმ-ით, ხოლო ლულა დამოკლდა 15მმ-ით. ამას გარდა ცვლილებას დაექვემდებარა პისტოლეტის სახელურის შიდა აგებულება. Walther PP -ს შემთხვევაში საბრძოლო ზამბარა მიმმართველთან ერთად ჩამონტაჟებული იყო სპეციალურ ბუდეში (ე.წ "სახლში"), რომელიც ამავდროულად პისტოლეტის სახლურის ზურგს წარმოადგენდა. ხოლო PPК-ს შემთხვევაში აღნიშნული დეტალი საზურგის სახით ამოღებულ იქნა კონსტრუქციიდან და საბრძოლო ზამბარა მიმმაღთველთან ერთად განლაგდა ნახევრადღია მდგომარეობაში. 

აქედან გამომდინარე PPK-ს პლასტმასის ტარის ლოყები მარჯვენა და მარცხენა მხარესათვის წარმოადგენდა ერთად შეერთებულ ფურნიტურას, რომელიც უკნიდან ეცმევოდა სახელურის ნაწილში და ფარავდა საბრძოლო ზამბარას. Walther PP -ს ტარის ლოყები მარჯვენა და მარცხენა მხარესათვის წარმოადგენს ერთმანეთისგან განცალკევებულ ფურნიტურას. 

Walther PPK-ში გამოყენებული ახალი ლოყების (ფურნიტურის) წყალობით, პისტოლეტის სახელური Walther PP -სთან შედარებით გახდა უფრო ბრტყელი. გარდა ზემოაღნიშნულისა Walther PPK-ს სახელურზე ქვემოთა მხრიდან შესრულებული ჰქონდა ღვედის გასაყრელი მართკუთხა ფორმის სამაგრი. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული სამაგრი ზედმეტად ახლოს იყო მჭიდის ძირთან და ღვედის გამოყენებისას იზრდებოდა მჭიდის მოხსნის შეფერხების ალბათობა. შესაბამისად არავინ არ ამაგრებდა მასზე ღვედს. პისტოლეტის სახელურის დამოკლებამ გამოიწვია, მჭიდის დამოკლება, რასაც თავის მხრივ მოყვა მჭიდის ტევადობის შემცირება 1 ცალი ვაზნით. ამრიგად 7,65მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე გათვლილი Walther PP-ს მჭიდი იტევდა 8 ცალ ვაზნას, ხოლო Walther PPK-ს მჭიდი 7 ცალ ვაზნას.

არასრულად დაშლილი Walther PPK

მიუხედავად შემცირებული ზომებისა და ერთი ვაზნით ნაკლები ტევადობისა, Walther PPK-ამ შეინარჩუნა მისი წინამორბედი Walther PP-ს საბრძოლო თვისებები და გარკვეულ წილად გახდა ფარული ტარებისთვის უფრო მოსახერხებელი. აღნიშნულის შედეგად ძალოვანი უწყებებიდან დღითიდღე იზრდებოდა მოთხოვნა Walther PPK-ზე. იმ პერიოდში პარტიულ ხელმძღვანელებს არ ესაჭიროებოდათ არანაირი ნებართვა, რომ თავდაცვის მიზნით ეტარებინათ ცეცხლსასროლი პისტოლეტი. შესაბამისად თითქმის ყველა „პარტიული ბოსი“ იარაღდებოდა Walther PPK-თი. მოგვიანებით პარტიული ხელმძღვანელბისთვის იწარმოებოდა სპეციალურად შესრულებული პისტოლეტები, რომელიც გამოირჩეოდა უმაღლესი ხარისხის გაპრიალებული დაფარვით და ტარის ლოყებზე ვალტერის სავაჭრო ნიშნის  ადგილას შესრულებული ჰქონდა გერბი (არწივი ბრჭყალებით დაჭერილი სვასტიკით). 

დღეს ასეთი პისტოლეტების ღირებულება სხვადასხვა აუქციონებზე მდგომარეობის და კომპლექტაციის მიხედვით მერყეობს 15 000 დან 25 000 ამერიკულ დოლარამდე. ასევე ვალტერის ფაბრიკა ამზადებდა სპეციალურ ცალობით შექმნილ ეგზემპლარებს, რომელებიც იყო სხვადასხვა ინკრუსტაციებით, გრავირებებით და მოოქროვილი დეტალებით.

პისტოლეტის პოპულარულობის მატებასთან ერთად Walther PP და Walther PPK გარდა ბრაუნინგის 7,65მმ-იანი ვაზნისა (7,65x17mm Browning იგივე .32ACP) იწარმოებოდა ასევე მეორე პოპულარულ კალიბრზე 9x17 Browning Short იგივე 9mm Kurz (.380ACP). ასევე PP და PPK იწარმოებოდა წრიული აალების .22LR ტიპის ვაზნაზეც. აღნიშნულ ვაზნაზე თანამედროვე Walther PPK საკმაოდ გავრცელებულია, ხოლო ადრეული PPK და განსაკუთრებით PP  ამ ვაზნაზე უკვე იშვიათობას წარმოადგენს. ყველაზე იშვიათი კი გახლავთ 6,35 მმ-ან ბრაუნინგის ვაზნაზე (6,35mm Browning .25ACP) გათვლილი ეგზემპლარები. გარკვეული წყაროების თანახმად სულ ამ ვაზნაზე დამზადდა დაახლოებით 1000 ცალამდე პისტოლეტი.

1932-1934 წლებში მცირე პარტიად 2000 ცალის ოდენობით დამზადდა 7,65მმ-ან ვაზნაზე გათვლილი Walther PP, რომელსაც მჭიდის ღილაკ ფიქსატორი ნაცვლად მარცხენა მხარეს ჩარჩოს ზედა ნაწილისა შესრულებული ჰქონდა ქვემოდან. ზუსტად ამავე წლებში ასეთივე კონფიგურაციის მჭიდის ფიქსატორით დამზადდა  9მმ ბრაუნინგის მოკლე ვაზნაზე (9mm Kurz) გათვლილი 1000 ცალი Walther PPK. გავუსწრებ მოვლენებს წინ და აქვე ვიტყვი, რომ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში კონკრეტულად 1940-1942 წლებში იგივე კონფიგურაციით დამზადაა კიდევ დამატებით 2000 ცალი Walther PPK 9მმ-იან მოკლე ვაზნაზე და 10 000 ცალი Walther PP ასევე 9მმ-ან მოკლე ვაზნაზე.


Walther PP გათვლილი 9x17Browning Short (9mm Kurz) ტიპის ვაზნაზე, რომელსაც მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი სახელურის ქვემოთ აქვს შესრულებული. მჭიდის ტევადობა შეადგენს 7 ცალ ვაზნას

Walther PPK გათვლილი 9x17Browning Short (9mm Kurz) ტიპის ვაზნაზე, რომელსაც მჭიდის ღილაკ-ფიქსატორი სახელურის ქვემოთ აქვს შესრულებული. მჭიდის ტევადობა შეადგენს 6 ცალ ვაზნას

საბოლოოდ ორივე პისტოლეტი, როგორც Walther PP ისევე Walther PPK ყოველდღიურად უფრო და უფრო მეტ პოპულარობას იხვეჭდა როგორც მის სამშობლოში (გერმანიაში), ასევე სხვა ქვეყნებში. შესაბამისად მათი წარმოებაც პირდაპირ პროპორციულად ფართო მასშტაბებს იღებდა. თუმცა ფართო მასშტაბები მხოლოდ პისტოლეტის პოპულარობით არ იყო გამოწვეული... 1939 წელი ახლოვდებოდა... გერმანია კი მეორე მსოფლიო ომისთვის ემზადებოდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ Walther PP-ს და PPK-ს ისტორიაში ახალი საბრძოლო ბატალიებით დატვირთული მრავალწლიანი თავგადასავალი იწყებოდა.

გაგრძელება იხილეთ ბმულზე -> Walther PP და PPK (ნაწილი 2)